Doorgaan naar hoofdcontent

Over een groots opgezette compositie

Annemarie Estor en ik werken al heel lang samen. Deze geweldige dichter, van wie onlangs een poëziebundel "Vuurdoorn me" bij de Wereldbibliotheek is uitgegeven, heeft ook gedichten geschreven bij mijn " cyclus Paradijselijke Reizen" op teksten van Dante, die in 2009 door het professionele koor "Blahovist" uit Kiev op CD is gezet.

DE SCHIJN VAN HET ONDIEPE WATER

Je beweegt je van wereld naar wereld,
Je jassen zijn wijd, en bollend verbergen de stoffen je naam,
Een kosmopolitische drang lijkt je waarheid te tonen,
Maar later, dan lacht ze, en zegt ze:
Je in gezichten vergissen is een dwaling der jeugd: de schijn
Van het ondiepe water kan soms overweldigend zijn.
Hier boven baant de maan de paden voor je dromen,
Maar je ziel is verknoopt met een draadje
Aan de ster van waaruit je ontstond.
Zo bungel en hang je,
Zo trekken we strepen in de kosmogonie.
Je kijkt eens omhoog naar dat lichtwitte lichaam -
De duistere plekken daarop - van waar kwamen zij?
Van waar niet volkomen en rond en egaal, van zulk licht?
Wat zijn zij, de vlekken van donkerte op haar gelaat?
In de nacht in het licht staan twee gestalten.
Ze staan daar, de ogen nabij,
Hun hoofden zo innig, dat wimpers in elkander verwarren.
Zij staan daar met zilveren spiegels in handen
Te kijken naar lichten en schaduw, naar witten en blauwen,
En vragen vanwaar.
Zo komen zij nader, als planeten nog zwaarder.

Met toestemming van Uitgeverij Talkingtree 2005
ISBN 9080321958 / EAN 9789080321953



Professor Giuseppe Mazzotta van de Yale University omschreef deze samenwerking tussen Annemarie en mij als volgt:

‘A gorgeous project. In my long career as a teacher of Dante in America, I have not seen such a creative, brilliant conversation of the arts -- poetry and music -- as I see now.'

In februari van dit jaar vond in Chernihiv (Oekraïne) onder mijn directie een première plaats van enkele delen van mijn nieuwe compositie "L'Apocalypse d'Angers" op teksten van Annemarie. We hebben samen de smaak te pakken en werken gezamenlijk met plezier aan dit muziekspektakel. De compositie is opgedragen aan mijn vriend Mykola Sukach, dirigent van het Philharmonisch Academisch Symfonieorkest uit Chernihiv.

Op mijn vakantie in Frankrijk, die ik sinds jaren combineer met uitvoeringen van het Consortium Musicum Divertimento, heb ik in Angers veel inspiratie opgedaan. In het kasteel van Angers hangt namelijk een geweven tapijt uit de tweede helft van de 14de eeuw met als onderwerp de Apocalyps van Johannes. Het tapijt is over de 100 meter lang en 4 meter hoog. Het aanschouwen van dit prachtige tapijt laat je terugreizen in de tijd. Je ziet hoe de 14de eeuwse mens aankeek tegen het einde der tijden en het nieuwe Jeruzalem. Ik vind het prachtig!

Hieronder is de "Ouverture" te horen zoals die werd uitgevoerd tijdens de première in Chernihiv. Een volgende keer wil ik wat meer achtergronden van dit totaaltheater beschrijven.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…