Doorgaan naar hoofdcontent

Over "Game Theory and Applications in Finance"

In een grijs verleden wilde ik Wiskunde gaan studeren omdat ik wilde weten of logisch denken in de wiskunde me ook grip op een wereld vol onzekerheden en toevalligheden zou kunnen geven. Vooral de systematiek van het oplossen van wiskundige problemen sprak me aan. Van toegepaste wiskunde was geen sprake; je leerde "sommen oplossen" en over wat je er mee kon doen, kwam niet ter sprake. Tot grote tevredenheid van mijn ouders wilde ik, na een moeilijke middelbare schooltijd, wel de exacte richting uit.

Het zou anders uitpakken. Een half jaar voordat ik mijn eindexamen deed, besloot ik dat ik de muziek in wilde. Tot grote wanhoop van mijn ouders ("Waarom ga je geen gewoon vak studeren?") schreef ik me in voor het Brabants Conservatorium in Tilburg en ging ik het "Muziektheorie-klasje" volgen van meneer Wijnen aan de Muziekschool van Eindhoven. Ik lichtte mijn pianodocente juffrouw Vennix in en samen met Katelijne van Bakel bereidde ik me voor om het toelatingsexamen door te komen. Ik had het werkterrein van mijn wiskundedocenten nog eens bekeken en zag in dat ik liever een muziekopleiding wilde volgen. Mijn ouders waren niet blij met mijn keuze, maar steunden me toch.

Volgende week promoveert onze zoon Gerwald. Zijn dissertatie heeft de indrukwekkende en vooral intrigerende titel "Game Theory and Applications in Finance". Na zijn studie Econometrie (met vooral veel wiskunde) is hij meteen doorgegaan als AIO en heeft hij in drieënhalf jaar zijn onderzoek afgerond en volgende week vrijdag zal de promotieplechtigheid in de aula van de Universiteit van Tilburg plaatsvinden. En nee, het heeft niets met het ontwikkelen van computerspelletjes te maken. Hij heeft het mij talloze malen uit proberen te leggen, maar ik ben niet in staat om het na te vertellen. Dat ligt niet aan gebrek aan interesse maar ik denk dat mijn keuze voor de muziek terecht is geweest.

Gisteren kwam hij het proefschrift bij ons afleveren. Het is in het Engels, met een Nederlandstalige samenvatting van een paar bladzijden aan het einde. Het boek staat bol van wiskundige formules en berekeningen die ik als ware het hiërogliefen bekijk. De preface kan ik begrijpen. Hierin legt hij uit wat het traject van zijn onderzoek en het tot stand komen van zijn proefschrift is geweest. Ook bedankt hij zijn begeleiders, collega's en familie. Hoewel het niets met wiskunde te maken had, ontroerde me één alinea in het proefschrift:

"I would like to express my gratitude to Paul and Kitty, my parents. I could elaborate on their support, my childhood, coping with my inability to explain what my thesis is about, and what they mean to me. Unfortunately, it will always do injustice, I just lack the words."

Misschien heb je toch geen inzicht in wiskundig denken nodig om te weten wat belangrijk is in je leven. Ik ben trots op hem omdat hij zo snel gepromoveerd is, om wat hij intellectueel gepresteerd heeft, maar vooral omdat hij na al zijn wetenschappelijk onderzoek ook weet te verwoorden wat de kern van ons leven is: onvoorwaardelijke steun voor wie je liefhebt.

Reacties

Marion zei…
Mooi gezegd, Paul. Gerwald had het slechter kunnen treffen met zijn ouders ;-)
KathEdwards zei…
You must both be very proud of Gerwald. Sending you all best wishes for his graduation.
Anoniem zei…
Paul , terecht dat je trots bent proficiat met zo'n zoon ,maar als geen ander weet jij dat Communicatie een groot goed is .
en zeker naar onze kinderen !
Ook aan Kitty proficiat
De uitzending was erg goed en leuk om te horen .
Groet Johan

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…