Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit juli, 2010 weergeven

Over een radioportret

Soms lopen zaken anders dan je zelfs maar kunt vermoeden. Zo was ik een maand geleden bij Stadsradio Breda. uitgenodigd om in het programma "Klassiek in en om Breda" over de uitvoering van "Godelieve" van Edgar Tinel te komen praten. Ik werd geïnterviewd door Angelika Emminger, een sympathieke vrouw met een brede belangstelling. Na afloop van een leuk interview kwamen we te spreken over mijn eigen muziek en mijn werkzaamheden in Breda.

Angelika zei me dat ze op zoek was naar twee musici die werkzaam zijn in Breda om een "zomerspecial" te maken. Dit zou inhouden dat het beschikbare uur op zondagochtend ingevuld zou kunnen worden met de muziekkeuzen van de gast. Ze nodigde mij uit om de uitzending van 11 juli te verzorgen hetgeen ik graag deed. Daarnaast stelde ik voor om de begaafde accordeoniste Antje de Jong-Coppelmans ook te vragen om een uur zendtijd voor haar rekening te nemen. Op 22 augustus zal zij van 10.00 tot 11.00 uur te horen zijn in het program…

Over melodie

Ik zie muziek als het structureren van tijd. Zoals een schilder het platte vlak inricht en een architect en beeldhouwer de ruimte, zo geeft de componist inhoud aan de tijdsbeleving.
Tijd en tijdsbeleving zijn echter moeilijk te vatten en Einstein stelt met zijn relativiteitstheorie dat ruimte en tijd niet los van elkaar staan, maar met elkaar verweven zijn: de ruimte-tijd. Ook al koppel je lineariteit van tijdstippen los bij het introduceren van het begrip ruimte-tijd, in de muziekbeleving is de causaliteit van opeenvolgende tonen onloskoppelbaar verbonden met de emotie die de opeenvolging van die tonen en klanken oproept. De melodie is te zien als een berekende "draagconstructie" waarover emoties vervoerd worden.

Muziek bestaat zolang het klinkt. Dat lijkt logisch, maar is in wezen veel ingewikkelder dan je op het eerste gezicht zou denken. Als een toon klinkt en vervolgens overgaat in een andere toon, dan bestaat de eerste toon nog in onze gedachten terwijl hij in werkelijkh…