Doorgaan naar hoofdcontent

Over Rotaryclub "Mark & Aa"

Sinds een jaar of 10 was ik lid van Rotaryclub Mark & Aa te Breda. Omdat dit niet meer te combineren is met mijn werkzaamheden heb ik (met tegenzin) moeten besluiten het lidmaatschap op te zeggen. Ik vind het wel gepast om hier even bij stil te staan omdat het lidmaatschap een belangrijke periode van mijn leven markeerde.

Nadat ik in Breda vele jaren als dirigent werkzaam was en grote projecten had gedirigeerd en mede georganiseerd, vroegen Jan van de Wall-Bake en Anneke Kok-Stigter mij of ik zin had om lid te worden van de Rotaryclub in het Ginneken. Ik heb daar niet lang over na hoeven te denken en mijn lidmaatschap was al snel een feit.

Het is geweldig om jezelf in te zetten bij een serviceclub om zodoende iets voor de maatschappij te kunnen betekenen. Ik stortte mij dan ook met hart en ziel in de Rotary en mede omdat ik inspirerende personen ontmoette, heb ik met de club enkele grote muziekprojecten kunnen opzetten. Zonder anderen tekort te willen doen, wil ik met name Sylvia Corsten, Hermann Braun, Michiel van Schaik, Jan Zaaijer, Jan Boot, Ela Vloet, Huib Berendschot, René Hollaers, Annemarie Onsman en Rudolf Claassen vermelden als Rotarians met wie ik in de afgelopen jaren met succes en plezier heb mogen samenwerken. Hermann Braun was binnen de club mijn grote inspirator; de beminnelijke en doortastende manier waarop hij vorm gaf aan zijn lidmaatschap gaf blijk van groot inzicht, betrokkenheid en wijsheid.

Het leuke is dat het beeld van de Rotaryclub als een oude mannenclub, een rechts bolwerk waarvan de leden elkaar het balletje toespelen niet klopt als je een bezoek brengt aan een clubavond op de maandagavond bij Oncle Jean. Rotaryclub Mark & Aa heeft vele vrouwelijke leden en politieke wordt uit principe op clubavonden niet besproken. Politieke voorkeur doet niet ter zake en ik voelde me dan ook vanaf het begin thuis en welkom binnen de club.

Omdat ik als dirigent een groot netwerk heb van musici en amateuristische kunstbeoefenaars, lag het voor de hand dat ik in die richting projecten probeerde op te zetten. Het succes van de grote projecten binnen de door de Rotaryclub Mark & Aa opgerichte Stichting Nederland-Krasnoyarsk was met name te danken aan de medewerking van honderden koorleden, de besturen van de koren, leden van Mark & Aa en autoriteiten van Krasnoyarsk. Er werd een comité van aanbeveling samengesteld met klinkende namen, een beginkapitaal gestort en mede dankzij enthousiaste en energieke steun van mensen als Carla Rabbers halen we uiteindelijk zelfs de Publieke omroepen op TV. Ondanks het betrekkelijk grote financiële risico om orkest en koor uit Siberië te laten komen, is dank zij de inzet van velen het bedrag dat uiteindelijk naar Kranoyarsk kan gaan enorm.

Het prachtige van Rotary is dat als er meerdere Rotaryclubs uit diverse landen meewerken aan het project, dat Rotary International een zogenaamde Matching Grant doneert. Voorwaarde is dat de formulieren goed zijn ingevuld, tijdig ingeleverd en dat de controle over de besteding van de gelden is gewaarborgd. Hierdoor kunnen resultaten substantieel worden verhoogd. Bij de projecten rondom Kinderen uit Nepal is een soortgelijk traject doorlopen.

Dat ik voor mijn werkzaamheden binnen de projecten van Rotaryclub Mark & Aa de "Paul Harris Fellow" heb mogen ontvangen, heb ik als grote eer ervaren. Vooral het feit dat hiermee het teamwerk is "beloond" vind ik bijzonder.

Ondanks mijn vertrek bij de Rotaryclub Mark & Aa blijf ik de idealen en werkwijze van Rotary omarmen. Er wordt veel goed werk verricht door inzet van velen. Dit zou wat mij betreft best wel wat meer voor het voetlicht mogen komen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…