Doorgaan naar hoofdcontent

Over verzelfstandiging

Cartoon van Jos Thommassen
Met ingang van 1 april 2012 zijn Nieuwe Veste, Centrum voor de Kunsten te Breda, en Bibliotheek Breda samen verder door het leven gegaan als Stichting Nieuwe Veste. Het is de bedoeling dat beide instituten, die tot nu onder gemeentelijke verantwoordelijkheid vielen, op afstand komen te staan van de gemeente Breda en als zelfstandige organisatie verder gaan. Zoals directeur Gertjan Endedijk vanochtend bij een feestelijke startbijeenkomst treffend aanhaalde: "We zijn los".

Voor de zittende werknemers verandert er in eerste instantie niet veel aan hun rechtspositie; ze blijven ambtenaar in de zin van ABP. Voor de nieuwe werknemers geldt dat ze komen te vallen onder de CAO van de nieuwe stichting. De voornaamste verandering zal er in bestaan dat iedereen geacht wordt zich meer en meer ondernemend op te stellen.

Sinds 1992 werk is bij Nieuwe Veste, voorheen De Nieuwe Veste en in de toekomst Stichting Nieuwe Veste. Ik begon als docent Muziektheorie met een voorbereidende klas voor het conservatorium en met luister- en muziekgeschiedeniscursussen. Daarna een periode als (beoogd) hoofd afdeling Muziek en toen als beleidsmedewerker. Ik heb zitting gehad in de OR van de Gemeente Breda en ben ik initiatiefnemer geweest van een droomteam dat samen met de toenmalige gemeentesecretaris Nico van Mourik de gedachten liet gaan over ambtelijk handelen en de organisatie en sturing van de ambtelijke organisatie. Daarnaast werkte en werk ik nog steeds als zzp-er in mijn eigen bedrijf P3M MusicManagement. Een ideale mix en in een uitstekende positie om beide werkgebieden met elkaar te vergelijken.

Het grootste verschil is volgens mij dat het bij de ambtenaar niet om eigen geld gaat. Het maakt in principe niets uit of je als ambtenaar efficiënt werkt. Er blijft toch wel werk komen. Dit verklaart ook de vergadercultuur, het vasthouden aan (starre) regels en het daarbij horende niet creatieve denken en handelen. Het afwijken van de regels wordt als bedreigend ervaren en de bereidwilligheid om als ambtenaar in te grijpen waar je iets mis ziet gaan, wordt door de hiërarchische werkverhoudingen niet echt gestimuleerd. Er wordt hard aan gewerkt om dat te veranderen, maar die ommezwaai daar zal nog wel een poos op zich laten wachten.

Ik ben blij dat we als Stichting Nieuwe Veste zelfstandig door het leven gaan. Het biedt ons de gelegenheid om gezamenlijk de vele kansen en mogelijkheden met beide handen aan te grijpen en uit te werken. We zijn natuurlijk gebonden aan prestatieafspraken met de Gemeente Breda, maar dat lijkt mij een goed kader waarbinnen wij aan de slag kunnen gaan. We kunnen nu zelf, binnen grenzen, bepalen wat goed voor ons is. Door onze creatieve krachten te bundelen, kunnen wij de toekomst positief tegemoet treden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

In memoriam Jan Jansen

Ik ontving eergisteren het bericht dat dirigent Jan Jansen afgelopen zaterdag 24 mei 2014 op 90-jarige leeftijd is overleden. Van Rose-Rie, zijn dochter die bij mij in het Zuid-Nederlands Kamerkoor zingt, had ik vorige week al gehoord dat het niet goed ging met hem. Toch kwam het bericht van het overlijden onverwacht voor me.

Jan Jansen was een begrip in Tilburg toen ik als 18-jarige jongeman aan het conservatorium kwam studeren. Mijn vrouw Kitty en haar moeder Trudy zongen bij Jan in zijn koren en hij was ook leraar aan het Paulus Lyceum waar Kitty van hem muziekles kreeg. Ik zou hem veel later opvolgen als muziekdocent aan die school. Jan was meer dirigent dan muziekdocent en hij werd geroemd om zijn initiatieven, zijn humor en vakmanschap. Ik keek op tegen Jan en ik heb destijds geen contact met hem (durven) zoeken ondanks het feit dat wij niet ver van elkaar woonden. Daar heb ik wel spijt van maar gedane zaken nemen geen keer. Vorig jaar heb ik hem opgezocht en we hadden een aller…

Ik had een droom (2)

Vannacht trof ik Dante op de stadsmuur van het Italiaanse plaatsje Lucca. Dante stelde me voor om samen het glas te heffen aan het pleintje waar het standbeeld van Puccini is geplaatst. Weldra zaten we in de stralende zon met een glas rode wijn in onze hand.

Dante:
Zullen we ons gesprek van gisteren voortzetten?

Ik:
Fijn, ik verheug me erop en ik ben zeer vereerd dat je na gisteren nog met me wilt praten.

Dante:
Natuurlijk! We hebben het gehad over het Heelal en over het multiversum. Ik moest erover denken, het is zo anders dan ik gewend ben om er tegenaan te kijken.

Ik:
Daar kan ik me alles bij voorstellen. Maar of je er op jouw manier over nadenkt, of op de manier van Hawking en Mlodinov, het blijft uiteindelijk ons bevattingsvermogen te boven gaan. En het model dat jij hanteert, heeft als grote voordeel dat ik het enigszins wél kan begrijpen.

Dante:
Dat bedoelde ik gisternacht ook te zeggen met mijn opmerking dat Hawking en Mlodinov het ook niet 'weten'.

Ik:
Dat begreep ik al en ik moe…