Doorgaan naar hoofdcontent

Ik voel me gelukkig

Op 22 juni heb ik een ingebonden boek als cadeau gekregen met mijn 'complete' werken (lees composities). Het boek is gedrukt bij J. Gianotten en ingebonden bij De Tiendschuur in Tilburg.

Het idee was van Marlous Nypels, de pianiste met wie ik al  meer dan een decennium samenwerk. Het bestuur van het JeroenBoschKoor leek het een goed idee om het boek na het concert uit te reiken. Brabant Sinfonia, Consortium Musicum Divertimento, JeroenBoschKoor, Kamerkoor BonTon, Princenhage's Mannenkoor, Toonkunstkoor Breda, Residentiekoor en het Zuid Nederlands Kamerkoor hebben de uitgave mogelijk gemaakt. Carla Rabbers heeft samen met Marjo de Brouwer een belangrijk aandeel gehad in de uitvoering van het geheel.

Annemarie Estor en Kitty van Buul hebben het voorwoord geschreven. Zij plaatsten mijn werk in een grotere context. Bijzonder om te lezen hoe zij dat hebben gedaan. Een greep uit het voorwoord:

"(...) De mens is vervreemd geraakt van zijn naaste, van God, van het levensdrama, van de natuur, van zijn geschiedenis, van de samenleving, en zelfs van zichzelf. De mens is ontheemd en geabstraheerd. (...) In de kunst van de twintigste eeuw is de band tussen de objectieve ontvreemding van de werkelijkheid en de subjectieve vervreemding van het kunstwerk zonder meer expliciet. (...) Tegenwoordig zou het onze taak dus zijn, verontrustende kunst te creëren die beantwoordt aan de verontrustende toestand van mens en wereld. (...) Maar dan ontmoet je Paul van Gulick. Een componist die losgekomen is van het idee dat je je als kunstenaar alleen bewijst door je aan te sluiten bij de vervreemdingsavantgarde, en die muziek is gaan maken vanuit een innerlijk, natuurlijk verlangen. (...) Samenwerking en verbinding van kunsten loopt als een rode draad door zijn leven. Verbinding met mensen, maar ook met hun culturen. De interesse en liefde voor mensen; de bewondering voor de menselijke creativiteit in al haar vormen, in heden en verleden; mensen die elkaar hierin herkennen en waarderen. Dit alles geeft betekenis aan Pauls leven. En aan het onze."

Het is bijzonder om je eigen werk gebundeld te zien in een fraai ingebonden en kilo's zwaar boekwerk. Het krijgt er zelfs letterlijk iets gewichtigs door. Muziek bestaat zolang als het klinkt; een onstoffelijk gegeven als componeren wordt door deze uitgave stoffelijk gemaakt. Je kunt door de dikte van het boek zien wat er is gecreëerd. En voor mezelf was het een bijzondere ervaring om een overzicht te hebben van wat ik in de voorbije jaren allemaal gecomponeerd heb.

Dat zoveel mensen zich hebben ingezet voor mijn jubileum, dat er zoveel werk is verzet om mij in het zonnetje te zetten... Ik weet niet precies wat de omschrijving van geluk is, maar dat ik me gelukkig voel, is duidelijk.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…