Doorgaan naar hoofdcontent

Bompa

In april word ik 58 jaar. Ik loop enige maanden achter bij Kitty, zij heeft deze leeftijd al in januari bereikt. Onze kinderen zijn 30, 28 en 26 jaar oud (respectievelijk Gerwald, Kathelijne en Marlieke). Ik voel me nog steeds jong, maar realiseer me wel dat anderen daar anders over kunnen denken. Wij krijgen 50+ aanbiedingen en laatst stond er zelfs een duidelijk zwangere vrouw voor Kitty op in de volle stadsbus. Het moet niet gekker worden!

Kitty is nog steeds dezelfde gebleven voor mij. Misschien komt dat ook wel doordat wij al vanaf ons 18de levensjaar met elkaar optrekken. Alle veranderingen gaan dan geleidelijk aan en daardoor zie je elkaars veroudering alleen als je foto's van vroeger bekijkt. En dat doen we niet zo vaak. Ik voel me nog de Adonis van weleer; elke dag opnieuw voel ik me herboren. Akkoord, zwart haar is grijs geworden, dik haar dunner en het gewicht is jarenlang structureel te hoog naar mijn zin. Maar ik ben wel soepel en jong van geest vind ik. En energiek! Oké, niet meer zo energiek als toen ik in de twintig was. Maar ik verzet veel werk en ik heb ervaring en inspiratie genoeg voor het schrijven van nieuwe composities en om na te denken over wezenlijke zaken. Aan onze vrienden merk ik de afgelopen jaren dat de tijd niet ongemerkt aan hen voorbij is gegaan, zeker als je ze een tijdje niet meer hebt gezien. Als ik hen zo bekijk, hoe zouden zij mij dan zien? Vorig jaar nog vierde ik mijn 40-jarig dirigentenjubileum; V E E R T I G jaar!

(Leen Jongewaard als opa in Ja zuster, nee zuster)
Langzamerhand komt de vraag bij me op waar ik mijn zelfbeeld eigenlijk op baseer. Oud worden zonder het te zijn is een mooie titel van een boek dat ik onlangs gelezen heb. In de praktijk van alle dag wordt je echter duidelijk gemaakt dat je niet zélf bepaalt hoe de maatschappij tegen je aankijkt. Je hoeft de arbeidsmarkt maar eens op te gaan om te zien dat je als 58-jarige niet als eerste gekozen wordt omwille je kennis, ervaring en werklust. Als je om uitbreiding van uren vraagt bij je werkgever, krijg je te horen dat je te duur bent voor de organisatie en dat daar geen geld voor is. Gelukkig voel ik me daardoor getriggerd om me ondernemend op te stellen. Leuk is echter anders.

Een aantal weken geleden kwamen Kathelijne en haar partner Jiri met de mededeling dat ze in blijde verwachting zijn. In september 2014 zal hun kind geboren worden als het allemaal voorspoedig verloopt. Dan zijn wij zomaar opa en oma en dat klinkt best anders. Natuurlijk zijn wij blij met de deze gezinsuitbreiding; de eerste cadeau's zijn al gekocht en er is zelfs met ons al een oppasrooster afgesproken. Dat klinkt overdreven, maar in het kader van reserveringen bij de kinderopvang schijn je dat in dit stadium al te moeten vastleggen.

Mijn moeder was 49 jaar toen ze oma werd, mijn vader 61 jaar. Bij opa dacht ik onwillekeurig aan Leen Jongewaard; hoe jong kun je zijn! Ik realiseer me dat onze kinderen mij waarschijnlijk ook zien zoals ik destijds naar mijn ouders keek. Opa en oma... Misschien kies ik liever voor de eretitel Bompa in plaats van opa, bedenk ik me nu. Dan is de Belgische afkomst van mijn moeder ook nog terug te horen. Mijn hemel, waar ben ik mee bezig... ik word oud!

Reacties

Beste Paul
Tel je zegeningen.
Erik.

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Speelt mijn linde, zingt de nachtegaal.

Gisteren waren de kinderen met de kleinkinderen op bezoek. Het was mooi weer en het is dan fijn om met zijn allen bijeen te zijn. De kleinkinderen claimen al onze aandacht; de jongsten, Floris en Reinout, omdat ze zo jong zijn en nog verzorging behoeven, Olivia omdat ze als driejarige de wereld aan het verkennen is. Elke leeftijd heeft zijn charme, maar de wereld van een driejarige vind ik wel erg boeiend om als bompa mee te mogen maken.

De taalontwikkeling van de driejarige Olivia gaat met sprongen vooruit. Ze spreekt in hele zinnen, vraagt voortdurend 'Waarom?' en je merkt aan alles dat zo'n kind de wereld aan het ontdekken is. Het kind heeft oog voor zaken waar wij als volwassenen allang blasé aan voorbijgaan. De aanwezigheid van een driejarige in je omgeving maakt dat je zelf de wereld ook weer met andere ogen beziet. De sprookjesachtige wereld van plant en dier, mens en omgeving, openbaren zich in alle luister aan wie er oog voor heeft. Olivia helpt mij de wereld weer …

God bestaat, Hij woont in Brussel.

Gisteravond heb ik een prachtige film bekeken: Le Tout Nouveau Testament, een film van schrijver Thomas Gunzig en cineast Jaco Van Dormael. God bestaat in deze film en Hij bewoont samen met Zijn vrouw en Zijn dochter Ea (verwijzing naar de Evangelische Alliantie?) een bedompt appartement zonder deuren naar de buitenwereld in een hoge flat in Brussel. Deze tirannieke en verknipte persoonlijkheid in zijn badjas terroriseert Zijn gezin en sluit zich op in Zijn geheime werkkamer waar hij op Zijn computer met sadistisch genoegen en uit verveling wetten uitschrijft die de mensheid moeten kwellen met allerlei groot en klein leed. Hij is anders dan Zijn weggelopen zoon J.C., die het volgens Hem te bont heeft gemaakt en naar Gods zeggen maar wat geïmproviseerd heeft. Zijn vrouw laat alles gedwee over zich heen gaan en Zijn dochter Ea komt voor de mensen op; zij hackt Zijn computer, maakt aan alle mensen via SMS hun sterfdatum bekend en loopt weg van huis. Zij daalt via een tunnel in de wasmach…