Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuwe compositie

Ik heb een nieuwe compositie gemaakt, ditmaal op een gedicht van William Blake (1757-1827) uit zijn Songs Of Innocence: A Dream. Wat mij zo aanspreekt aan het gedicht is de Romantische aandacht voor de natuur, de eerbied voor het kleine, de vraag naar de plaats die de mens inneemt in de schepping en het sprookjesachtige element dat we ook terug kunnen vinden in latere boeken als Alice in Wonderland of Erik en het kleine insectenboek. Het is geen toeval dat ook in de tijd van William Blake de gebroeders Grimm hun sprookjesverhalen publiceerden.

Gulliver in Brobdingnag
In het begin van de 18e eeuw had Jonathan Swift zijn Gulliver's Travels geschreven; Daniel Defoe schreef rond dezelfde tijd zijn Robinson Crusoe. Imaginaire reizen waren belangrijke inspiratiebronnen voor volwassenen in de overgang naar het tijdperk van de Romantiek. Rousseau schreef zijn Ėmile, ou De l'ėducation toen William Blake 5 jaar oud was; de natuur was goed en de maatschappij slecht. Caspar David Friedrich schilderde landschappen waarin de reiziger steeds op de rug is afgebeeld en verzonken in de aanschouwing van de natuur. Hij gaf het landschap een ziel en maakte de natuur tot klankbodem van menselijke gevoelens. Kortom, al deze elementen die in het gedicht terug te vinden zijn, waren prominent aanwezig in die periode. Dieren die spreken en schaalvergroting of -verkleining (het is maar hoe je er tegenaan kijkt) zijn in de tijd van Blake populaire onderwerpen.

De tijd waarin William Blake leefde was een tijd van veranderingen: naast ontwikkelingen binnen de industriële revolutie en de overgang naar de Romantiek, waren er grote politieke gebeurtenissen en was er sprake van veel onrust in Europa. Geen wonder dat zelfs de Emmet (de mier) verdwaald is in het gedicht. Door te luisteren naar wat de natuur ons inzoemt vinden we de weg terug. De kever als gids, terwijl de glimworm ons pad bijlicht. Hoe eenvoudig en onschuldig kan de wereld zijn.

A Dream

Once a dream did weave a shade
O'er my Angel-guarded bed,
That an Emmet lost its way
Where on grass methought I lay

Troubled, 'wilder'd, and forlorn,
Dark, benighted, travel-worn,
Over many a tangled spray,
All heart-broken I heard her say:

"O, my children! Do they cry?
Do they hear their father sigh?
Now they look abroad to see:
Now return and weep for me."

Pitying, I drop'd a tear;
But I saw a glow-worm near,
Who replied: "What wailing wight
Calls the watchman of the night?

I am set to light the ground,
While the beetle goes its round:
Follow now the beetle's hum;
Little wand'rer, hie thee home."

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…