Doorgaan naar hoofdcontent

Inspirerend en motiverend

Vandaag was een bijzondere dag. Onze zoon Gerwald kwam op bezoek (op zich niet zo bijzonder) en Kitty en Gerwald hadden het over "motivatie". Ik was aan het werk in de kamer en volgde de discussie. Uitgangspunt was het nieuwsitem van enkele dagen geleden dat studenten regelmatig als commentaar gaven dat de docenten niet motiverend genoeg waren. Volgens Gerwald behoort motivatie tot de groep "vaardigheden" en zijn conclusie was dat motivatie niet iets is waar iemand alleen zélf voor verantwoordelijk is. Motivatie is te leren, je kunt via bepaalde stappen leren hoe je jezelf motiveert. We waren het er over eens dat binnen het onderwijs, bij werksituaties en in de maatschappij er teveel van uit wordt gegaan dat je gemotiveerd bent of niet. We lijken met z'n allen te ontkennen dat je kunt leren hoe je gemotiveerd kunt worden.

Gerwald haalde de natuurkundige Richard Phillips Feynman aan. Deze Nobelprijswinnaar heeft veel nagedacht over motivatie en was een groot communicator. Hij legde in eenvoudige taal uit wat het wonderbaarlijke was waar hij zich mee bezig hield; waar het om ging. Eenvoudig gezegd, komt het erop neer dat je bij motivatie het uiteindelijke doel voor ogen houdt. De vanzelfsprekende en goede vraag "Waarom moet ik dit weten, leren of doen?" wordt beantwoord wanneer je jezelf realiseert waarom je de moeite neemt om jezelf te motiveren. Dat kunt je leren.

Ik ben in mijn werk bij Stichting Nieuwe Veste bezig met veranderprocessen en ik realiseerde me ineens, meer dan voorheen, dat de natuurlijke weerstand tegen veranderingen voort zou kunnen komen uit motivatie-redenen. We hebben over het algemeen te weinig instrumenten voorhanden om onszelf te motiveren. We hebben dat nooit geleerd. Hierin ligt een opgave voor het management; bijscholing om te leren hoe je jezelf kunt motiveren zou een geweldige manier kunnen zijn om veranderingen plaats te laten vinden.

Hieronder een kennismaking met Richard Phillips Feynman. Een interview/documentaire met een wetenschapper die zichzelf een avonturier en ontdekker noemde, twee weken voor zijn dood in 1988. Je moet er even voor gaan zitten, maar het loont de moeite. Welk een energie, wat een genie... inspirerend en motiverend.




Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…