Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn Blog blijft in het Nederlands

Ik heb bij mijn blog bewust gekozen voor de Nederlandse taal. In het Nederlands kan ik het best emoties en nuances verwoorden. Andere talen als Engels en Duits beheers ik wel, maar ik heb toch altijd het gevoel dat ik tekort schiet in mijn woordenschat. Ik merk dat bijvoorbeeld als ik in het buitenland ga dirigeren en dan nuanceringen moet aanbrengen betreffende de interpretatie van composities. Op zulke momenten kan ik meer bereiken door fraseringen of spanningsbogen met gebaren aan te geven of deze zelfs te zingen. Woorden schieten gauw tekort in een vreemde taal.

Onlangs hoorde ik op radio 1 bij het programma Kunststof iemand (zijn naam is me ontschoten) die wist te vertellen dat taal zijn oorsprong vindt in de behoefte tot sociaal handelen. Als voorbeeld gaf hij aan dat je weinig woorden nodig hebt om ingewikkelde sociale relaties aan te geven. Bij de omschrijving "De broer van de vriendin van de oom van mijn neef" moeten we even denken, maar het geeft in weinig woorden de complexe sociale relatie weer. We kunnen ons er een persoon bij voorstellen. Na dit voorbeeld gaf hij de opdracht om eens te omschrijven hoe je de veters van je schoen strikt. Het blijkt dat we daar veel meer woorden voor nodig hebben en dat de relatief simpele handeling niet zo simpel in woorden te vangen is. Hetzelfde geldt voor het omschrijven van pijn. Ik heb een poosje last gehad van pijn in mijn pink, waarschijnlijk door overbelasting. Bij het Brabants Handencentrum te Tilburg vroegen ze mij om de pijn te omschrijven. Ik voelde me machteloos door het gebrek aan woorden die ik daarvoor ter beschikking had. Het is een wonderlijk gegeven.

Af en toe houd ik de statistieken van mijn blog bij. Het laat zien hoe vaak mijn blog gelezen wordt en uit welke landen de lezers komen. Meestal kan ik de landen die weergegeven staan wel thuisbrengen. Het Nederlands zorgt er voor dat het bereik per definitie klein is en daar kan ik goed mee leven. Dat ik lezers heb in landen die buiten dit taalgebied vallen (Rusland, Oekraïne, Polen, België, Engeland, Duitsland, Frankrijk, Spanje en Italië) kan ik begrijpen omdat ik daar vaak gedirigeerd heb. Met translate.google.com kunnen ze daar ongeveer begrijpen wat ik schrijf. Vanuit persoonlijke interesse in mij, omdat ik met hen heb samengewerkt, kan ik me voorstellen dat ze mijn blog met enige regelmaat volgen. Ze zijn dan bereid daar wat moeite en tijd in te investeren.

De laatste maanden is in het landenlijstje bij de statistiek onverwacht Amerika opgedoken en mijn blog wordt daar nu veel gelezen. Hoewel Amerika hoog op mijn verlanglijstje staat om te bezoeken (en om daar eventueel mijn muziek uit te voeren) is het er nog nooit van gekomen. Persoonlijke contacten daar zijn dus uitgesloten en ook de Nederlandse taal zou een behoorlijk obstakel moeten zijn voor Amerikanen. Toch lezen daar mensen mijn blog. Ik verwonder mij daar over. Of zou het Nederlands toch internationaler zijn dan wij Nederlanders vermoeden?! Nieuw-Amsterdam was per slot van rekening wel de naam van de zeventiende-eeuwse versterkte nederzetting in de provincie Nieuw-Nederland die zou uitgroeien tot wat nu de stad New York is.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…