Doorgaan naar hoofdcontent

Marie de Rabutin-Chantal, Marquise de Sévigné

Zicht vanuit de hoofdingang
Even buiten Vitré, in Les Rochers, staat een kasteel uit de 16de eeuw. Het was het kasteel waarin Marquise de Sévigné (1626-1696) woonde; een adellijke dame die vooral bekend is gebleven van haar literaire brieven aan haar dochter. Een vrouw in een bijzondere omgeving en in een fascinerend tijdsgewricht.

Jeroen Sweijen en zijn vrouw Gaelle waren tijdens ons verblijf met Consortium Musicum Divertimento zo vriendelijk om ons mee te nemen naar dit fraaie gebouw. De gids vertelde ons vele wetenswaardigheden over de levensloop van Madame de Sévigné en wat er met het gebouw zoal gebeurd is gedurende de laatste eeuwen.

Het gebouw is aanvankelijk geheel wit geweest en was daardoor een herkenbaar punt vanuit de wijde omgeving. De familie was niet armlastig en reisde regelmatig op en neer vanuit Parijs naar Vitré, een reis die met de koets toch gauw een aantal dagen duurde. Het was fijn voor hen als ze van verre hun bezit al konden zien, hetgeen ik me kan voorstellen.

De tuinen rondom het kasteel zijn duidelijk Classicistisch van opzet en het landgoed was 58 Ha groot. Het lagere deel van het kasteel, tussen het kasteel en de 'losstaande' kapel, is er later aangebouwd. Jammer dat ze met de bouw hiervan de ramen niet hebben uitgelijnd met de rest van het kasteel. Het kasteel is in de loop der tijden ontdaan van de witte pleisterlaag (waarschijnlijk is het onderhoud niet meer op te brengen voor latere eigenaren) en de tuinen worden nu onderhouden door de gemeente Vitré. Als ruil daarvoor stelt de huidige eigenaar het kasteel partieel beschikbaar als museum en is het daardoor toegankelijk voor publiek. Achter het kasteel is nu een groot golfterrein aangelegd met een leuk restaurant dat uitzicht heeft op het kasteel.


Madame de Sévigné was een bijzondere dame. Zij stamt uit een rijke Bourgondische familie en heette Marie de Rabutin-Chantal. Na een moeilijke jeugd, huwde ze in 1644 met Henri, Marquis de Sévigné. Uit het verstandshuwelijk werden twee kinderen geboren: dochter Françoise (1646) en zoon Charles (1648). Haar man verwondde zichzelf dodelijk in 1651 tijdens de voorbereidingen van een duel om zijn tweede maîtresse, Mme de Gondran. Het ontlokte Marquise de Sévigné de uitspraak: "Nu weet ik tenminste waar hij zich ophoudt." Echte liefde klinkt in mijn oren anders.

Sinds de dood van haar man, bleef Mme de Sévigné ongetrouwd en pendelde zij heen en weer tussen Parijs en Les Rochers. Zij verkeerde in de koninklijke kringen van Louis XIV en voelde zich daar klaarblijkelijk goed thuis. In 1669 trouwde haar dochter met François Adhémar de Monteil, Graaf van Grignan uit de Provence. Na het vertrek van haar dochter begon een dertig jaar durende briefwisseling tussen Marquise de Sévigné en haar dochter Françoise. Een briefwisseling die met recht literair mag worden genoemd en waarin ze een eigen visie op de wereld creëert. Proust zou dit later "intermittences du coeur"noemen, het beurtelings  wegblijven en weer terugkeren van hartstocht op het ritme van afscheid en weerzien. Ik voel dat ik daar iets mee wil doen. Er is een nieuwe compositie in de maak.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Speelt mijn linde, zingt de nachtegaal.

Gisteren waren de kinderen met de kleinkinderen op bezoek. Het was mooi weer en het is dan fijn om met zijn allen bijeen te zijn. De kleinkinderen claimen al onze aandacht; de jongsten, Floris en Reinout, omdat ze zo jong zijn en nog verzorging behoeven, Olivia omdat ze als driejarige de wereld aan het verkennen is. Elke leeftijd heeft zijn charme, maar de wereld van een driejarige vind ik wel erg boeiend om als bompa mee te mogen maken.

De taalontwikkeling van de driejarige Olivia gaat met sprongen vooruit. Ze spreekt in hele zinnen, vraagt voortdurend 'Waarom?' en je merkt aan alles dat zo'n kind de wereld aan het ontdekken is. Het kind heeft oog voor zaken waar wij als volwassenen allang blasé aan voorbijgaan. De aanwezigheid van een driejarige in je omgeving maakt dat je zelf de wereld ook weer met andere ogen beziet. De sprookjesachtige wereld van plant en dier, mens en omgeving, openbaren zich in alle luister aan wie er oog voor heeft. Olivia helpt mij de wereld weer …

God bestaat, Hij woont in Brussel.

Gisteravond heb ik een prachtige film bekeken: Le Tout Nouveau Testament, een film van schrijver Thomas Gunzig en cineast Jaco Van Dormael. God bestaat in deze film en Hij bewoont samen met Zijn vrouw en Zijn dochter Ea (verwijzing naar de Evangelische Alliantie?) een bedompt appartement zonder deuren naar de buitenwereld in een hoge flat in Brussel. Deze tirannieke en verknipte persoonlijkheid in zijn badjas terroriseert Zijn gezin en sluit zich op in Zijn geheime werkkamer waar hij op Zijn computer met sadistisch genoegen en uit verveling wetten uitschrijft die de mensheid moeten kwellen met allerlei groot en klein leed. Hij is anders dan Zijn weggelopen zoon J.C., die het volgens Hem te bont heeft gemaakt en naar Gods zeggen maar wat geïmproviseerd heeft. Zijn vrouw laat alles gedwee over zich heen gaan en Zijn dochter Ea komt voor de mensen op; zij hackt Zijn computer, maakt aan alle mensen via SMS hun sterfdatum bekend en loopt weg van huis. Zij daalt via een tunnel in de wasmach…