Doorgaan naar hoofdcontent

De laatste schakel van een lange keten van gedachten (3)

Het boek Aphorismen van Wijnaendts Francken is uit 1937 en ik heb het boek al sinds 1976 in mijn bezit. Ik vraag me af of de beleving die ik bij het boek als object heb, ook van belang is voor mijn beleving van het gedachtengoed, de inhoud. Het boek heeft een harde kaft, de tekst is gedrukt op dik, licht okerkleurig papier met een linnen reliëf en het geheel is degelijk ingebonden. Opengeslagen is het zo'n 90% van een A4-formaat en het ruikt zoals een oud boek behoort te ruiken. Het doet me denken aan de geur van de oude filmzaal bij de Lambertuskerk in Eindhoven; een plaats waar ik goede herinneringen aan heb.

Zou de beleving die de lezer van een boek heeft, veranderen met de moderne, digitale manieren waarop boeken uitgegeven worden? Met andere woorden, komt de inhoud van een boek anders bij ons binnen als zintuigen als reuk en tast uitgeschakeld worden? Misschien is de vraag alleen al gerelateerd aan mijn generatie.

Derde boek
Leven:
"Instinkt en rede komen dikwijls met elkander in botsing; de hevigste conflicten spruiten daaruit voort en gewoonlijk delft dan de rede het onderspit."

Jeugd:
"Wie voor ontgoochelingen wil bewaard blijven moet jong sterven."

Ouderdom en dood:
"Een versleten uurwerk is dikwijls de moeiten en de de kosten van reparatie niet waard; men vraagt zich wel eens af of hetzelfde niet geldt van menig menschelijk uurwerk."

Arbeid:
"Niets doen kan vermoeiender zijn dan vlijtig werken; er bestaat een moeheid, die opgeheven wordt door arbeid."

Rijkdom:
"Rijk is de mensch die heeft wat hij begeert; hoe minder hij begeert, des te meer kans heeft hij zich rijk te voelen."

Karakter:
Groot dingen komen niet tot stand langs den gulden middenweg, hoe goed dit pad in het gewone leven zijn moge."

Gemoed:
"Medevreugde is zeldzamer dan medelijden."

Smart:
"Tegenspoed is een onmisbare leerschool voor levenswijsheid, voorspoed alléén is geen goede leermeester."

Geluk:
"Men moet wèl zelf zijn geluk smeden, maar niet anderen daartoe als aambeeld gebruiken."

Eenzaamheid:
"Eenzaamheid is onontbeerlijk voor alle scheppend werk."

Vriendschap:
"Een vriend van wien men de waarheid niet kan hooren, is geen ware vriend."

Raad:
"Ongevraagde raadgevingen wekken gewoonlijk meer weerzin dan zij nut stichten."

Vijandschap:
"De haat dien wij anderen toedragen, doet gewoonlijk meer afbreuk aan ons eigen geluk dan aan het hunne."

Vertrouwen:
"Zonder onderling vertrouwen is een samenleving op den duur onmogelijk."

Omgang:
"Er zijn menschen met wie de omgang ons verkwikt en nieuwe levenskracht en zelfvertrouwen bijbrengt. Maar er zijn er ook, met wie de omgang ons verzwakt, wankelmoedig maakt en neerdrukt."

Schaamte:
"Gewoonlijk schaamt men zich meer voor geldelijke dan voor geestelijke armoede."

Mode:
"Niet slechts in kleeding heerscht mode; ook in vermaken, lectuur en meeningen is zij niet minder machtig en heerscht zij des te sterker, naarmate de mensch meer geworden is tot kuddedier."

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…