Doorgaan naar hoofdcontent

Ezeltje strek je

Onze oude auto, een Citroën C5 uit 2001, is "op" na jaren goede dienst. We moeten dus op korte termijn een andere auto kopen of leasen. Als je de wereld van de autoverkoop ingaat, krijg je te maken met een andere wereld. Een wereld waar het draait om glamour, duurzame techniek, extra opties, "meer" auto, verbruik, rijstijl, laksoorten, aftrek, vrijheid en allerlei vormen van financiering en leasing. Er zijn allerlei soorten 'lokkertjes' om je binnen te krijgen. Glossy folders, prachtige websites en aanlokkelijke aanbiedingen. We rijden al een nieuwe auto vanaf €155. Tenminste, als we slechts 10.000 kilometers rijden en een 'looptijd' van 48 maanden nemen met een aanbetaling van €7.000 en bij een restwaarde van een x-bedrag. Maar je wijkt altijd af van de norm, en ik ben nog geen vrienden of bekenden tegengekomen die in werkelijkheid slechts €155 betalen voor hun nieuwe auto.

De verkopers doen hun best om ons gerust te stellen en te wijzen op de vele kansen die er voor ons zijn weggelegd. Je bent een dief van je eigen portemonnee als je niet opteert voor een comfortabele middenklasser. Zeker met de kilometers die we rijden, hebben we toch minstens een auto van rond de €30.000 nodig. Je komt dan uitgerust op de plaats van bestemming en de wagen verdient zich als het ware terug. Ik slik. Ik moet heel wat dirigeren om dit bedrag op te hoesten en ik vraag me af of de verkoper zelf de maandlasten ooit zou kunnen opbrengen uit zijn salaris. Of heb ik in mijn leven tot nu toe iets helemaal verkeerd aangepakt? Misschien toch maar in de leer bij de molenaar zoals de tweede zoon in het sprookje van de gebroeders Grimm? Toch wel gemakkelijk zo'n ezel die gouden munten kan poepen.

We zijn van de auto afhankelijk; door mijn werkzaamheden als dirigent reis ik wat af binnen Europa en ook Kitty heeft voor het bezoek aan de stagescholen eigen vervoer nodig. Daardoor hebben we beslist een dieselauto nodig, heb ik me laten vertellen. Duurder in wegenbelasting, maar per saldo goedkoper omdat diesel nu eenmaal goedkoper is dan benzine en de auto ook zuiniger rijdt. Het duizelt me als ik aan het rekenen sla; aflossing, afschrijving, wegenbelasting, brandstofkosten, onderhoud, verzekering, belastingvoordeel, bijtelling, restwaarde... Kitty gaat het niet veel beter af. Gelukkig helpen onze zoon Gerwald (econometrist en actuaris) en schoonzoon Mark (advocaat en autokenner) ons van alle kanten en gaandeweg wordt het steeds duidelijker welke keuze we moeten maken.

We hebben nu twee offertes aangevraagd voor twee verschillende modellen. De eerste voor de luxere auto, waarvan de verkoper vindt dat we daar wel aan toe zijn, en een tweede voor een veel goedkopere auto, die nog altijd honderd keer luxer en beter is dan de Citroën 2CV waar ik als 18-jarige adolescent mee begon. Ongeacht de uitkomst van de twee offertes denk ik dat we voor de goedkopere versie gaan. We laten ons niet opjutten en willen eigenlijk niet mee in de vaart van de snelle jongens met hun grote auto's; hoe verleidelijk het ook is als je in de showroom rondloopt. Ik merk dat ik onrustig word van al die showrooms en automerken en zal blij zijn als we de keuze definitief gemaakt hebben.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…