Doorgaan naar hoofdcontent

Over een koorbezoek, een dominee en een oude saxofonist

Dit weekend was het Poolse koor Agricola uit Krakow op bezoek in Breda in het kader van de bevrijding van Brabant 70 jaar geleden. De contacten met Agricola zijn tot stand gekomen via mijn vrouw Kitty en Jan van Corven. Een lid van Kamerkoor BonTon, René Strik, had zijn studiegenoot Jan ontmoet. Jan van Corven bleek als puber op het Pauluslyceum in Tilburg het gymnasium te hebben doorlopen, net als Kitty. Bij toeval kwamen ze erachter dat Jan Kitty kende en van het een komt het ander. Kamerkoor BonTon ging op concertreis naar Krakow en Agricola kwam op uitnodiging van BonTon naar Nederland. De contacten waren gelegd en ondanks het feit dat BonTon niet meer bestaat, zijn de contacten hartelijk en blijvend. Volgend jaar gaan we met het Zuid-Nederlands Kamerkoor naar Krakow om daar gezamenlijk met Romsey Choral Society een Pools/Engels/Nederlands concert te geven. Gezamenlijk voeren we er composities uit van Haendel (delen uit Messiah), Botor (Caritas), Bacewiz (Vioolconcert) en van mij (Requiem Canario). De voorbereidingen zijn in volle gang en het belooft een mooi project te worden.

Het Poolse koor was ditmaal op uitnodiging van het Princenhage's Mannenkoor naar Breda gekomen en had een overladen programma. Vrijdagmiddag, na een busreis van 15 uur, een repetitie met organist Aart Bergwerf in de Grote Kerk te Breda en 's avonds een concert in dezelfde Grote Kerk. Zaterdags een bezoek aan de militaire begraafplaats, het Maczekmuseum en 's avonds een concert met de Harmonie Vereniging Oosterhout in de Sint Jansbasiliek aldaar. Zondags een opluistering van een bevrijdingsdienst in de Grote Kerk van Breda en het geheel werd afgesloten met een feestavond met het Princenhage's Mannenkoor in Effen. Kortom een druk bezet weekend met veel muzikale hoogtepunten en indrukken. Via Antwerpen is het koor nu weer op weg naar huis.


Tijdens de dienst in de Grote Kerk had Ds. Saskia van Meggelen het in haar overweging over het feit dat 10 rechtvaardigen in verdorven steden als Sodom en Gomorra de vernietiging zouden hebben kunnen tegengaan (Genesis 18:32 "Abraham zei: ‘Ik hoop dat u niet kwaad wordt, Heer, wanneer ik het nog één keer waag iets te zeggen: stel dat het er maar tien zijn.’ ‘Dan zal ik haar niet verwoesten omwille van die tien'."). Hier putte zij de hoop uit dat een gering aantal rechtvaardigen (het goede) van grote invloed kan zijn op het negatieve en het slechte dat ons soms lijkt te omringen.

Die middag zag ik in "Het uur van de Wolf" een documentaire over de mediaschuwe en briljante 84-jarige saxofonist Sonny Rollins. Het was een boeiend portret waarin hij opmerkelijke uitspraken deed over improviseren en componeren, maar ook over het goede en slechte in mensen. Hij had het erover dat hij vaak gediscrimineerd werd omwille van zijn Afro-Amerikaanse afkomst. Maar dat als hij tegenover 500 discriminerende opmerkingen 1 positieve, welgemeende en oprechte opmerking kreeg, die 500 negatieve ervaringen als sneeuw voor de zon verdwenen waren. Hij verwees daarmee naar hetzelfde als wat Ds. Saskia van Meggelen die ochtend uitgesproken had.

Mooi toch dat eenzelfde positieve kijk op goed en kwaad uit verschillende hoeken onverwacht versterkt binnen kan komen in zo'n weekend vol fijne ervaringen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…