Doorgaan naar hoofdcontent

Kerstactie

Ik zou middels deze blog gaarne aandacht willen vragen voor een bijzonder project voor weeskinderen in Dindigul (Zuid-India). Sinds enkele maanden ben ik bestuurslid van de ANBI-geregistreerde Stichting Jeugdwelzijn Zuid-India. Fundraising heeft altijd al mijn interesse gehad. Gedurende mijn lidmaatschap aan Rotaryclub Mark&Aa te Breda, heb ik me intensief bezig gehouden met fundraisingprojecten in Krasnoyarsk (Siberië), Nepal en Oekraïne. Ik voel het als mijn plicht om iets te doen vanuit de bevoorrechte positie waarin wij ons als West-Europeanen bevinden.

De Stichting Jeugdwelzijn Zuid-India is in 2011 in het leven geroepen op initiatief van Jan van Corven, ontwikkelingseconoom en succesvol ondernemer in Polen. Bij een bezoek in 2004 bezoekt Jan de stad Alanchy in het uiterste zuiden van India. Getroffen door de erbarmelijke omstandigheden waarin de jonge leerlingen les krijgen (de leslokalen zijn een soort veredelde kippenstallen), neemt hij het besluit om een nieuwe school te bouwen. Jan van Corven klopt aan bij vrienden en familie in West-Europa en de VS. De geschatte kosten voor de bouw van een schoolgebouw met 12 klassen, 2 verdiepingen, inclusief een aula bedroegen immers zo'n $50.000. Met de bouw werd in 2005 begonnen en in 2007 vond de formele opening plaats.

Naar aanleiding van de vele verzoeken die Jan sindsdien bereiken, wordt besloten in 2011 een stichting op te zetten waardoor meer effectief fondsen kunnen worden aangeboord. Jan van Corven vraagt Theo Hoedjes en Marijn van de Laar of zij bereid zijn zich als bestuurslid aan de stichting te verbinden. Beiden stemmen toe en de samenstelling van het bestuur van de Stichting Jeugdwelzijn Zuid-India is een feit. Dit jaar ben ik als bestuurslid toegetreden. Ik heb mezelf verantwoordelijk gemaakt voor de PR en de website: www.welfarechildrenindia.org Tot nu toe zijn sinds die tijd al veel projecten ondersteund en uitgevoerd.


Voor 2015 staat de bouw van een weeshuis in Dindigul op de rol. Tijdens een bezoek van de bestuursleden in februari van dit jaar viel het hen op dat er zo'n 40 kinderen rondzwierven rond de plaatselijk pastorie. Op de vraag wat er met deze kinderen aan de hand was, vertelde men dat het ging om abandoned children. Het is niet ongebruikelijk in India, dat ouders na hun scheiding ieder naar een andere stad verhuizen en hun kinderen uit die relatie achterlaten. Het bestuur besloot daarop voor deze kinderen een eenvoudig kindertehuis te bouwen: twee units voor jongens en voor meisjes die zijn aangepast aan hun behoeften en aan de normen van de staat. De plannen en tekeningen zijn gemaakt en de kosten bedragen €50.000 De eerste €15.000 zijn inmiddels al binnen en er zijn al de nodige toezeggingen gedaan.

Namens de Stichting Jeugdwelzijn Zuid-India zou ik jullie willen vragen om ons bij dit plan te helpen. 100% van de giften komt gegarandeerd de kinderen ter plekke ten goede. Bezoek onze website, lees wat onze Stichting doet en doneer alstublieft ruimhartig. Deze weeskinderen kunnen onze hulp hard gebruiken.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…