Doorgaan naar hoofdcontent

Kerstactie

Ik zou middels deze blog gaarne aandacht willen vragen voor een bijzonder project voor weeskinderen in Dindigul (Zuid-India). Sinds enkele maanden ben ik bestuurslid van de ANBI-geregistreerde Stichting Jeugdwelzijn Zuid-India. Fundraising heeft altijd al mijn interesse gehad. Gedurende mijn lidmaatschap aan Rotaryclub Mark&Aa te Breda, heb ik me intensief bezig gehouden met fundraisingprojecten in Krasnoyarsk (Siberië), Nepal en Oekraïne. Ik voel het als mijn plicht om iets te doen vanuit de bevoorrechte positie waarin wij ons als West-Europeanen bevinden.

De Stichting Jeugdwelzijn Zuid-India is in 2011 in het leven geroepen op initiatief van Jan van Corven, ontwikkelingseconoom en succesvol ondernemer in Polen. Bij een bezoek in 2004 bezoekt Jan de stad Alanchy in het uiterste zuiden van India. Getroffen door de erbarmelijke omstandigheden waarin de jonge leerlingen les krijgen (de leslokalen zijn een soort veredelde kippenstallen), neemt hij het besluit om een nieuwe school te bouwen. Jan van Corven klopt aan bij vrienden en familie in West-Europa en de VS. De geschatte kosten voor de bouw van een schoolgebouw met 12 klassen, 2 verdiepingen, inclusief een aula bedroegen immers zo'n $50.000. Met de bouw werd in 2005 begonnen en in 2007 vond de formele opening plaats.

Naar aanleiding van de vele verzoeken die Jan sindsdien bereiken, wordt besloten in 2011 een stichting op te zetten waardoor meer effectief fondsen kunnen worden aangeboord. Jan van Corven vraagt Theo Hoedjes en Marijn van de Laar of zij bereid zijn zich als bestuurslid aan de stichting te verbinden. Beiden stemmen toe en de samenstelling van het bestuur van de Stichting Jeugdwelzijn Zuid-India is een feit. Dit jaar ben ik als bestuurslid toegetreden. Ik heb mezelf verantwoordelijk gemaakt voor de PR en de website: www.welfarechildrenindia.org Tot nu toe zijn sinds die tijd al veel projecten ondersteund en uitgevoerd.


Voor 2015 staat de bouw van een weeshuis in Dindigul op de rol. Tijdens een bezoek van de bestuursleden in februari van dit jaar viel het hen op dat er zo'n 40 kinderen rondzwierven rond de plaatselijk pastorie. Op de vraag wat er met deze kinderen aan de hand was, vertelde men dat het ging om abandoned children. Het is niet ongebruikelijk in India, dat ouders na hun scheiding ieder naar een andere stad verhuizen en hun kinderen uit die relatie achterlaten. Het bestuur besloot daarop voor deze kinderen een eenvoudig kindertehuis te bouwen: twee units voor jongens en voor meisjes die zijn aangepast aan hun behoeften en aan de normen van de staat. De plannen en tekeningen zijn gemaakt en de kosten bedragen €50.000 De eerste €15.000 zijn inmiddels al binnen en er zijn al de nodige toezeggingen gedaan.

Namens de Stichting Jeugdwelzijn Zuid-India zou ik jullie willen vragen om ons bij dit plan te helpen. 100% van de giften komt gegarandeerd de kinderen ter plekke ten goede. Bezoek onze website, lees wat onze Stichting doet en doneer alstublieft ruimhartig. Deze weeskinderen kunnen onze hulp hard gebruiken.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Speelt mijn linde, zingt de nachtegaal.

Gisteren waren de kinderen met de kleinkinderen op bezoek. Het was mooi weer en het is dan fijn om met zijn allen bijeen te zijn. De kleinkinderen claimen al onze aandacht; de jongsten, Floris en Reinout, omdat ze zo jong zijn en nog verzorging behoeven, Olivia omdat ze als driejarige de wereld aan het verkennen is. Elke leeftijd heeft zijn charme, maar de wereld van een driejarige vind ik wel erg boeiend om als bompa mee te mogen maken.

De taalontwikkeling van de driejarige Olivia gaat met sprongen vooruit. Ze spreekt in hele zinnen, vraagt voortdurend 'Waarom?' en je merkt aan alles dat zo'n kind de wereld aan het ontdekken is. Het kind heeft oog voor zaken waar wij als volwassenen allang blasé aan voorbijgaan. De aanwezigheid van een driejarige in je omgeving maakt dat je zelf de wereld ook weer met andere ogen beziet. De sprookjesachtige wereld van plant en dier, mens en omgeving, openbaren zich in alle luister aan wie er oog voor heeft. Olivia helpt mij de wereld weer …

God bestaat, Hij woont in Brussel.

Gisteravond heb ik een prachtige film bekeken: Le Tout Nouveau Testament, een film van schrijver Thomas Gunzig en cineast Jaco Van Dormael. God bestaat in deze film en Hij bewoont samen met Zijn vrouw en Zijn dochter Ea (verwijzing naar de Evangelische Alliantie?) een bedompt appartement zonder deuren naar de buitenwereld in een hoge flat in Brussel. Deze tirannieke en verknipte persoonlijkheid in zijn badjas terroriseert Zijn gezin en sluit zich op in Zijn geheime werkkamer waar hij op Zijn computer met sadistisch genoegen en uit verveling wetten uitschrijft die de mensheid moeten kwellen met allerlei groot en klein leed. Hij is anders dan Zijn weggelopen zoon J.C., die het volgens Hem te bont heeft gemaakt en naar Gods zeggen maar wat geïmproviseerd heeft. Zijn vrouw laat alles gedwee over zich heen gaan en Zijn dochter Ea komt voor de mensen op; zij hackt Zijn computer, maakt aan alle mensen via SMS hun sterfdatum bekend en loopt weg van huis. Zij daalt via een tunnel in de wasmach…