Doorgaan naar hoofdcontent

Achter de feiten aan

Het gaat niet goed met V&D en het is maar de vraag of dit warenhuis niet failliet zal gaan. Rechtszaken over het al dan niet betalen van huur of over het inhouden van loon voor behoud van werk geven niet veel vertrouwen in een goede afloop.

In 1887 richtten Willem Vroom en Anton Dreesman het warenhuis op met als voor die tijd ongebruikelijk concept om producten met lage en vaste prijzen tegen contante betaling te verkopen. En dat in een tijd dat het gebruikelijk was om korting te bedingen of om op de pof te kopen. Hiermee zag een Rooms Katholiek familiebedrijf het levenslicht. Vroom hield zich bezig met de bedrijfsvoering, terwijl Dreesman de in- en verkoop leidde.

In snel tempo werden er filialen opgericht die geleid werden door katholieke familieleden. Een interessant gegeven is dat V&D ook buiten werktijd om zijn personeel in de gaten wilde houden, waarbij kerkbezoek als belangrijk werd gezien. Met name in het katholieke zuiden vond het grote bedrijf daardoor een goede voedingsbodem. De keten ging na een fusie tussen Bijenkorf en Vendex (V&D) verder onder de naam Vendex KBB (later Maxeda) en werd in 2010 verkocht aan de huidige eigenaar: Sun Capital Partners.

Mijn eerste herinneringen aan Vroom & Dreesman worden vooral gedomineerd door het "aapjesorkest" waar ik als kleuter lang en met veel plezier naar keek en luisterde. Ik herinner me dat ik met mijn ouders en met mijn Bomma naar de Bimbo-Box ging die in V&D stond opgesteld en voor een luttel bedrag de bewegende aapjes muziek zag maken. De junglemuziek werd ongegeneerd aan apen gelieerd; in een tijd waarin Bomans in De avonturen van Pa Pinkelman  het negertje, als de bediende van jonkheer Kareltje, Flop kon noemen en bij Kuifje in Afrika en Sjors en Sjimmie de negers nogal stereotiep konden worden neergezet. Het was een tijd waarin zilverpapier werd gespaard voor de arme negertjes in Afrika, die door de missionarissen werden gered in ruil voor het geloof in "onze" God.

Misschien is het daar al misgegaan met Vroom & Dreesman; waar ze vijftig jaar geleden nog ergens duidelijk voor stonden en herkenbaar waren, is het huidige concept van V&D inwisselbaar geworden. Sterker nog, anderen doen het beter en V&D holt achter de feiten aan. Het is onduidelijk welke klant ze willen bedienen. Op elke afdeling worden er nét geen duidelijke keuzen gemaakt.  Ik heb dierbare herinneringen bij het warenhuis maar koop er eigenlijk niet veel meer.  Als klant met een eigen (uitgesproken) smaak ga je liever naar de concurrent met een duidelijker profiel. Tijden veranderen, evenals inzichten. Kierkegaard zei het al: "Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar het moet voorwaarts worden geleefd." Kom op V&D, sta ergens voor!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Speelt mijn linde, zingt de nachtegaal.

Gisteren waren de kinderen met de kleinkinderen op bezoek. Het was mooi weer en het is dan fijn om met zijn allen bijeen te zijn. De kleinkinderen claimen al onze aandacht; de jongsten, Floris en Reinout, omdat ze zo jong zijn en nog verzorging behoeven, Olivia omdat ze als driejarige de wereld aan het verkennen is. Elke leeftijd heeft zijn charme, maar de wereld van een driejarige vind ik wel erg boeiend om als bompa mee te mogen maken.

De taalontwikkeling van de driejarige Olivia gaat met sprongen vooruit. Ze spreekt in hele zinnen, vraagt voortdurend 'Waarom?' en je merkt aan alles dat zo'n kind de wereld aan het ontdekken is. Het kind heeft oog voor zaken waar wij als volwassenen allang blasé aan voorbijgaan. De aanwezigheid van een driejarige in je omgeving maakt dat je zelf de wereld ook weer met andere ogen beziet. De sprookjesachtige wereld van plant en dier, mens en omgeving, openbaren zich in alle luister aan wie er oog voor heeft. Olivia helpt mij de wereld weer …

God bestaat, Hij woont in Brussel.

Gisteravond heb ik een prachtige film bekeken: Le Tout Nouveau Testament, een film van schrijver Thomas Gunzig en cineast Jaco Van Dormael. God bestaat in deze film en Hij bewoont samen met Zijn vrouw en Zijn dochter Ea (verwijzing naar de Evangelische Alliantie?) een bedompt appartement zonder deuren naar de buitenwereld in een hoge flat in Brussel. Deze tirannieke en verknipte persoonlijkheid in zijn badjas terroriseert Zijn gezin en sluit zich op in Zijn geheime werkkamer waar hij op Zijn computer met sadistisch genoegen en uit verveling wetten uitschrijft die de mensheid moeten kwellen met allerlei groot en klein leed. Hij is anders dan Zijn weggelopen zoon J.C., die het volgens Hem te bont heeft gemaakt en naar Gods zeggen maar wat geïmproviseerd heeft. Zijn vrouw laat alles gedwee over zich heen gaan en Zijn dochter Ea komt voor de mensen op; zij hackt Zijn computer, maakt aan alle mensen via SMS hun sterfdatum bekend en loopt weg van huis. Zij daalt via een tunnel in de wasmach…