Doorgaan naar hoofdcontent

Achter de feiten aan

Het gaat niet goed met V&D en het is maar de vraag of dit warenhuis niet failliet zal gaan. Rechtszaken over het al dan niet betalen van huur of over het inhouden van loon voor behoud van werk geven niet veel vertrouwen in een goede afloop.

In 1887 richtten Willem Vroom en Anton Dreesman het warenhuis op met als voor die tijd ongebruikelijk concept om producten met lage en vaste prijzen tegen contante betaling te verkopen. En dat in een tijd dat het gebruikelijk was om korting te bedingen of om op de pof te kopen. Hiermee zag een Rooms Katholiek familiebedrijf het levenslicht. Vroom hield zich bezig met de bedrijfsvoering, terwijl Dreesman de in- en verkoop leidde.

In snel tempo werden er filialen opgericht die geleid werden door katholieke familieleden. Een interessant gegeven is dat V&D ook buiten werktijd om zijn personeel in de gaten wilde houden, waarbij kerkbezoek als belangrijk werd gezien. Met name in het katholieke zuiden vond het grote bedrijf daardoor een goede voedingsbodem. De keten ging na een fusie tussen Bijenkorf en Vendex (V&D) verder onder de naam Vendex KBB (later Maxeda) en werd in 2010 verkocht aan de huidige eigenaar: Sun Capital Partners.

Mijn eerste herinneringen aan Vroom & Dreesman worden vooral gedomineerd door het "aapjesorkest" waar ik als kleuter lang en met veel plezier naar keek en luisterde. Ik herinner me dat ik met mijn ouders en met mijn Bomma naar de Bimbo-Box ging die in V&D stond opgesteld en voor een luttel bedrag de bewegende aapjes muziek zag maken. De junglemuziek werd ongegeneerd aan apen gelieerd; in een tijd waarin Bomans in De avonturen van Pa Pinkelman  het negertje, als de bediende van jonkheer Kareltje, Flop kon noemen en bij Kuifje in Afrika en Sjors en Sjimmie de negers nogal stereotiep konden worden neergezet. Het was een tijd waarin zilverpapier werd gespaard voor de arme negertjes in Afrika, die door de missionarissen werden gered in ruil voor het geloof in "onze" God.

Misschien is het daar al misgegaan met Vroom & Dreesman; waar ze vijftig jaar geleden nog ergens duidelijk voor stonden en herkenbaar waren, is het huidige concept van V&D inwisselbaar geworden. Sterker nog, anderen doen het beter en V&D holt achter de feiten aan. Het is onduidelijk welke klant ze willen bedienen. Op elke afdeling worden er nét geen duidelijke keuzen gemaakt.  Ik heb dierbare herinneringen bij het warenhuis maar koop er eigenlijk niet veel meer.  Als klant met een eigen (uitgesproken) smaak ga je liever naar de concurrent met een duidelijker profiel. Tijden veranderen, evenals inzichten. Kierkegaard zei het al: "Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar het moet voorwaarts worden geleefd." Kom op V&D, sta ergens voor!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

In memoriam Jan Jansen

Ik ontving eergisteren het bericht dat dirigent Jan Jansen afgelopen zaterdag 24 mei 2014 op 90-jarige leeftijd is overleden. Van Rose-Rie, zijn dochter die bij mij in het Zuid-Nederlands Kamerkoor zingt, had ik vorige week al gehoord dat het niet goed ging met hem. Toch kwam het bericht van het overlijden onverwacht voor me.

Jan Jansen was een begrip in Tilburg toen ik als 18-jarige jongeman aan het conservatorium kwam studeren. Mijn vrouw Kitty en haar moeder Trudy zongen bij Jan in zijn koren en hij was ook leraar aan het Paulus Lyceum waar Kitty van hem muziekles kreeg. Ik zou hem veel later opvolgen als muziekdocent aan die school. Jan was meer dirigent dan muziekdocent en hij werd geroemd om zijn initiatieven, zijn humor en vakmanschap. Ik keek op tegen Jan en ik heb destijds geen contact met hem (durven) zoeken ondanks het feit dat wij niet ver van elkaar woonden. Daar heb ik wel spijt van maar gedane zaken nemen geen keer. Vorig jaar heb ik hem opgezocht en we hadden een aller…

Ik had een droom (2)

Vannacht trof ik Dante op de stadsmuur van het Italiaanse plaatsje Lucca. Dante stelde me voor om samen het glas te heffen aan het pleintje waar het standbeeld van Puccini is geplaatst. Weldra zaten we in de stralende zon met een glas rode wijn in onze hand.

Dante:
Zullen we ons gesprek van gisteren voortzetten?

Ik:
Fijn, ik verheug me erop en ik ben zeer vereerd dat je na gisteren nog met me wilt praten.

Dante:
Natuurlijk! We hebben het gehad over het Heelal en over het multiversum. Ik moest erover denken, het is zo anders dan ik gewend ben om er tegenaan te kijken.

Ik:
Daar kan ik me alles bij voorstellen. Maar of je er op jouw manier over nadenkt, of op de manier van Hawking en Mlodinov, het blijft uiteindelijk ons bevattingsvermogen te boven gaan. En het model dat jij hanteert, heeft als grote voordeel dat ik het enigszins wél kan begrijpen.

Dante:
Dat bedoelde ik gisternacht ook te zeggen met mijn opmerking dat Hawking en Mlodinov het ook niet 'weten'.

Ik:
Dat begreep ik al en ik moe…