Doorgaan naar hoofdcontent

Building Bridges 2015

Na het eerste concert van het internationale project Building Bridges in Kraków te hebben gedirigeerd - met deelname van 4 koren (Agricola, Chor UR, Romsey Choral Society en het Zuid-Nederlands Kamerkoor), het orkest Fresco Sonare en de solisten Evelyne Bohen en Hans Rijkmans -, hebben Kitty en ik op de terugreis de steden Wroclaw, Bautzen en Dresden bezocht. Het was al met al een indrukwekkende week waarbij vriendschap, cultuur en geschiedenis om voorrang streden.
Het gehele project was, zoals vaker, ontstaan uit een samenloop van omstandigheden. Via een bas van het Kamerkoor BonTon, René Strik, zijn we in contact gekomen met Jan van Corven. Jan was een oud-collega van René. Zij kwamen er in hun gesprekken achter dat Jan en mijn vrouw Kitty van Buul in dezelfde klas van het gymnasium van het St. Paulus Lyceum hadden gezeten. Contacten waren zo gelegd en er ontstond een vriendschap met Jan en zijn Poolse vrouw Malinka, die nu nog voortduurt. René Strik was overigens de zoon van het hoofd van de Lagere School waar ik in Eindhoven in mijn jeugd lessen had gevolgd. De wereld is klein.
Jan woont met zijn gezin in Kraków, zingt daar in het Universiteitskoor Agricola en het leek ons leuk om een uitwisselingsconcert met dit mannenkoor en Kamerkoor BonTon te organiseren. Zo gezegd, zo gedaan. Kamerkoor BonTon bezocht Kraków en Agricola kwam hier op bezoek. Toen is eigenlijk het idee ontstaan om een gezamenlijke concertreeks te organiseren met Romsey Choral Society (een koor waar ik goede banden mee heb en dat gedirigeerd wordt door Jamie Hall), mannenkoor Agricolahet gemengde Chor UR (beide koren staan onder leiding van dirigent Dr. Joanna Gutowska) en Kamerkoor BonTon dat onder mijn leiding stond. Het was de bedoeling dat we composities uit ieder deelnemend land zouden uitvoeren onder leiding van de dirigent uit het betreffende land. De organisatie kon van start gaan.
In de jaren die volgden hebben we veel plannen uitgewisseld. In wezen is er niets aan het concept gewijzigd. Kamerkoor BonTon werd ondertussen opgeheven na zo'n 15 jaar te hebben bestaan. Het Zuid-Nederlands Kamerkoor kwam in zicht en dit koor wilde graag participeren. De reis viel zowaar samen met hun 45-jarig bestaan. Zo gezegd, zo gedaan; het grote concert op zaterdagavond 24 oktober 2015 in de indrukwekkende St. Catherinakerk was een overweldigend succes. Mijn Requiem Canario heb ik prachtig kunnen uitvoeren en we kregen daarvoor lovende kritieken. Ook het vioolconcert nr.1 van de Poolse componiste Grażyny Bacewicz (onder leiding van Monika Bachowska),  Caritas van de Poolse componist Hendryk Jan Botor (onder leiding van Artur Sędzielarz) en delen uit Messiah van Haendel (onder leiding van Jamie Hall) kregen veel applaus in de uitverkochte kerk. De sopraan Evelyne Bohen en violist Hans Rijkmans schitterden in hun bijdrage aan het concert.

De banden zijn aangehaald en het eerste concert is uitgevoerd onder geweldige omstandigheden. De organisatoren in Kraków hebben eer van al hun werk en ook ik heb een voldaan gevoel over gehouden aan deze eerste etappe van Building Bridges. Het initiatief zal de komende jaren zeker uitgebouwd worden met concerten in Nederland en Engeland. Ik kijk er nu al naar uit.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…