Doorgaan naar hoofdcontent

Het gaat goed met me

Het is al weer een poos gelden dat ik een nieuwe blog heb geschreven. Het waren dan ook hectische tijden en ik had al mijn aandacht nodig voor andere zaken. Nu, met de vakantie in zicht, heb ik weer tijd genomen om mijn gedachten op papier te zetten.

Er is veel gebeurd in die tussentijd; op persoonlijk vlak, maar ook in de wereld. Brexit, vluchtelingen, aanslagen en coups bepalen de nieuwsberichtgeving in de media. Politieke wereldleiders laten zich steeds meer gelden en ik las laatst dat globalisering "uit" is en nationalistische opvattingen helemaal "in"; een verontrustende gedachte. Trump is nu officieel de presidentskandidaat voor de Republikeinen in Amerika en dat is een graadmeter voor de stand van zaken in de wereld. Met grote ego's zal het er mondiaal niet rustiger op worden en deze ontwikkelingen stemmen mij niet vrolijker als ik denk aan de toekomst voor mijn kinderen en kleinkinderen. Zeker niet als politici uit electorale overwegingen roepen dat ze terrorisme en andersdenkenden uit de weg zullen ruimen. Intolerantie als speerpunt in de strijd om de kiezer die niks te winnen heeft maar in ieder geval niks wil inleveren. Burgerwachten, voorlopig alleen nog in Winschoten, houden klopjachten op asielzoekers en zijn daarmee zichtbaarder in het straatbeeld dan voorheen. Het is klaarblijkelijk je recht om een eigen mening te ventileren en met knokploegen anderen te intimideren. Egoïsme en een structureel ontbreken van enige vorm van empathie als de ander aangaat, lijken de boventoon te voeren. Het geeft me op een of andere wijze een onrustig gevoel.

Op persoonlijk vlak gebeuren gelukkig leukere dingen. Beide dochters, Kathelijne en Marlieke, zijn binnen een paar maanden na elkaar met hun partners, Jiri en Mark, getrouwd. We hebben dus twee geweldige bruiloften achter de rug en deze gebeurtenissen hebben mij veel energie gegeven. Daarnaast krijgen Marlieke en Mark eind augustus/ begin september gezinsuitbreiding en het is leuk om die twee in hun nieuwe huis in Zaltbommel daar naartoe te zien leven. Kitty en ik zijn ook wekelijks oppas voor onze bijna tweejarige kleindochter Livvie en dat is tevens een bron van vreugde. Het leven lacht ons toe op dit moment en dat laat ik me door niemand afnemen.

De laatste maanden ben ik geregistreerd Bijzondere Curator in Jeugdzaken en geregistreerd Kindbehartiger geworden. In die hoedanigheid werk ik voor Spil Hedel - Den Bosch en ik heb mijn eerste werkzaamheden in die functie al achter de rug als ik dit schrijf. Het voelt goed om iets te kunnen betekenen voor kinderen in moeilijke omstandigheden. Het fijne van het werken bij Spil Hedel - Den Bosch is dat je er niet alleen voor staat, maar dat je met collega's kunt overleggen en dat intervisie daar de normaalste zaak van de wereld is. Dat heb ik op veel werkplekken wel anders meegemaakt. Als Bijzondere Curator en als Kindbehartiger kan ik mijn ei volledig kwijt; ik voel me bij Spil Hedel - Den Bosch gewaardeerd en het is een geweldig boeiend en belangrijk werk. Het gaat goed met me en ik merk dat ik veel energie en nieuwe ideeën heb. Ik ben klaar voor de vakantie.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…