Doorgaan naar hoofdcontent

Bremen, een prachtige Hanzestad

Kitty en ik zijn voor een paar dagen naar Bremen gegaan. Het was een fijne reis, slechts 380 kilometer van Tilburg vandaan, en het weer hadden we niet mooier kunnen wensen. Eenmaal aangekomen in het Hotel Lichtsinn aan de Rembertistraße 11, konden we 's middags al meteen de Altstadt in. Het hotel lag aan de rand van het prachtig bijgehouden park op een paar honderd meter van het centrum. Bremen is niet zo bekend bij mensen in mijn omgeving, maar het is een boeiende stad die ik iedereen kan aanraden.

In 787 stichtte Karel de Grote in de stad een bisschoppelijk steunpunt voor de kerstening van Noord-Europa en in de 13de eeuw trad Bremen toe tot de Hanze, hetgeen behalve welvaart ook de nodige conflicten opleverde. De stad werd tot driemaal toe uit de stedenverbond gezet. Bremen is bij het grote publiek vooral bekend geworden door het sprookje van de Bremer Stadsmuzikanten nadat het verhaal was opgetekend in Kinder- und Hausmärchen door de gebroeders Grimm onder nummer KHM207. Het verhaal over "afgeschreven" dieren die toch nog nuttig kunnen zijn en een goed leven kunnen hebben, is opgetekend uit vertellingen afkomstig uit de omgeving van Paderborn. Soortgelijke verhalen komen echter ook in Azië en Afrika voor, zij het met andere dieren en kleine variaties. Het toerisme vaart er wel bij en in veel winkeltjes wordt het thema tot in den treure uitgemolken en commercieel gemaakt. Toch is er meer te zien in Bremen dan alleen het standbeeld van de vier helden uit het sprookje. Hoewel de stad in de Tweede Wereldoorlog voor meer dan de helft is platgebombardeerd, is met name in de Altstadt nog veel van de rijke historie van Bremen te bewonderen.

De elementen die meteen in het oog springen als je de Altstadt via de Rembertistraße binnentreedt zijn de St. Petri-Dom en de historische Marktplatz met als blikvangers het historische Rathaus en een groots en imponerend standbeeld van de middeleeuwse ridder Roland. Beide zijn opgenomen in het UNESCO-Werelderfgoedlijst. Deze van oorsprong Bretonse ridder uit de tijd van Karel de Grote, werd sinds de 11de eeuw onderwerp van heldenverhalen van de middeleeuwse minstrelen die het niet zo nauw namen met de waarheid en hem symbool maakten van de nobele christenen. Het Chanson de Roland ofwel Roelandslied, werd via het Latijn in vele talen vertaald. In de muziek heeft met name het 16de eeuwse gedicht Orlando Furioso van Ludovico Ariosto geleid tot opera's van Vivaldi en Händel en in de literatuur zelfs tot een biografie, Orlando: A Biography, door Viriginia Woolf. In het middeleeuwse Bremen was het beeld een symbool van vrijheid en onafhankelijkheid van de adel.

De wijk Schnoor is wat meer verscholen en na een kleine zoektocht geeft deze wijk ons een beeld van een middeleeuws Bremen met nauwe straatjes, gangetjes en kleine, prachtige huisjes. Het toerisme heeft ook hier toegeslagen; 's avonds zijn de winkelstraatjes leeg en is de wijk bijna onbewoond. Ik sprak nog een man die in Schnoor woonde en die het verschrikkelijk vond dat Schnoor vanaf een uur of acht bijna een spookwijk was. Toch konden we er van genieten en hebben wij er leuke wandelingen gemaakt en lekker kunnen eten.

Een bezoek aan de Kunst Halle maakte ons verblijf daar helemaal tot een feestje vanwege de schitterende vaste collectie en een mooie tentoonstelling over de schilder Max Liebermann: Vom Freizeitvergnügen zum modernen Sport die net geopend was. Bremen heeft ons kunnen bekoren en wij zullen er zeker nog terugkomen; er is nog veel voor ons te zien en te ontdekken.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

In memoriam Jan Jansen

Ik ontving eergisteren het bericht dat dirigent Jan Jansen afgelopen zaterdag 24 mei 2014 op 90-jarige leeftijd is overleden. Van Rose-Rie, zijn dochter die bij mij in het Zuid-Nederlands Kamerkoor zingt, had ik vorige week al gehoord dat het niet goed ging met hem. Toch kwam het bericht van het overlijden onverwacht voor me.

Jan Jansen was een begrip in Tilburg toen ik als 18-jarige jongeman aan het conservatorium kwam studeren. Mijn vrouw Kitty en haar moeder Trudy zongen bij Jan in zijn koren en hij was ook leraar aan het Paulus Lyceum waar Kitty van hem muziekles kreeg. Ik zou hem veel later opvolgen als muziekdocent aan die school. Jan was meer dirigent dan muziekdocent en hij werd geroemd om zijn initiatieven, zijn humor en vakmanschap. Ik keek op tegen Jan en ik heb destijds geen contact met hem (durven) zoeken ondanks het feit dat wij niet ver van elkaar woonden. Daar heb ik wel spijt van maar gedane zaken nemen geen keer. Vorig jaar heb ik hem opgezocht en we hadden een aller…

Ik had een droom (2)

Vannacht trof ik Dante op de stadsmuur van het Italiaanse plaatsje Lucca. Dante stelde me voor om samen het glas te heffen aan het pleintje waar het standbeeld van Puccini is geplaatst. Weldra zaten we in de stralende zon met een glas rode wijn in onze hand.

Dante:
Zullen we ons gesprek van gisteren voortzetten?

Ik:
Fijn, ik verheug me erop en ik ben zeer vereerd dat je na gisteren nog met me wilt praten.

Dante:
Natuurlijk! We hebben het gehad over het Heelal en over het multiversum. Ik moest erover denken, het is zo anders dan ik gewend ben om er tegenaan te kijken.

Ik:
Daar kan ik me alles bij voorstellen. Maar of je er op jouw manier over nadenkt, of op de manier van Hawking en Mlodinov, het blijft uiteindelijk ons bevattingsvermogen te boven gaan. En het model dat jij hanteert, heeft als grote voordeel dat ik het enigszins wél kan begrijpen.

Dante:
Dat bedoelde ik gisternacht ook te zeggen met mijn opmerking dat Hawking en Mlodinov het ook niet 'weten'.

Ik:
Dat begreep ik al en ik moe…