Doorgaan naar hoofdcontent

Goed "Waardenloos"!

© Rhonald Blommestijn
de Volkskrant 6 mei 2017
Gisteren stond er in de Volkskrant en het NRC een oproep aan adverteerders om af te zien van advertenties op de websites GeenStijl en Dumpert. De reden daarvoor is de vrouwenvernedering, racisme en homohaat die op dit soort sites gepropageerd worden. GeenStijl nodigde zijn bezoekers (2.000.000 unieke bezoekers per maand op de website en nog eens 88.000 volgers op Twitter!!) uit om te reageren op een foto van Loes Reijmer, een journaliste van De Volkskrant. Ze stelden bij de foto de vraag: 'Zou u haar doen?' De zogenaamde 'reaguurders' werden daarmee uitgenodigd om seksueel te fantaseren bij haar foto. Om een indruk te geven waar we het over hebben, citeerden de journalisten Loes Reijmer en Esma Linnemann (Volkskrant) en Rosanne Herzberger (NRC) enkele reacties Zoals ze op GeenStijl te lezen waren. De volgende stukken proza zijn volgens de drie journalisten nog maar een kleine greep uit de ingezonden inzendingen:

'Ik zou haar overdwars in alle gaatjes nemen. Lekker langzaam volpompen. Om daarna keihard haar mond over mijn keiharde lid te trekken. Hard duwen op dat hoofd. Kokhalzend krijgt ze mijn warme zaad. Hmm.' En deze: 'Met haar armen op haar rug gebonden en een stevig stuk grijze tape over haar mond geplakt zou ik haar zeker doen!' Of deze: 'Ik zou zaad in haar gezicht spuiten. Eventueel anaal erin raggen.' Sorry, nog eentje: 'Ik zou mijn harde klaargekomen lul weleens aan haar neus willen afkloppen.'

GeenStijl is onderdeel van de Telegraaf Media Groep (TMG) en geldt daar als paradepaardje van de vrijheid van journalistiek. Dit alles onder het motto: 'Wie andermans vrijheid beperkt, begrenst ook die van zichzelf.' GeenStijl treedt daarmee toe tot de mainstream en de drie journalisten verwoorden deze transitie scherp in hun opiniestuk: "Ondertussen worden de redacteuren van GeenStijl door sommigen juist gezien als de hoeders van de vrijheid van meningsuiting. Zo is de website genomineerd voor de Pim Fortuyn-prijs, een onderscheiding voor de 'pilaren van het vrije woord'. De jury roemt het weblog om haar 'harde, provocerende en onthullende artikelen', maar lijkt daarmee blind voor het muilkorvende effect dat de site tegelijkertijd heeft op vrouwen - en mannen - in de publieke arena."


Bij CBS kun je vinden dat er in Nederland ongeveer evenveel mannen als vrouwen zijn: rond de 8.500.000 personen per groep. Van de totale bevolking (17.000.000 mensen) zijn er ongeveer 3.850.000 personen jonger dan 20 jaar. Ik ga ervan uit dat de helft van deze personen man is en dat er zich niet veel vrouwen onder de bezoekers van de bedenkelijke site bevinden. Voor het gemak ga ik er tevens van uit dat mannen pas vanaf de pubertijd in dergelijke sites geïnteresseerd zijn. Dat zou dan betekenen dat ruim een kwart van alle mannen in Nederland maandelijks GeenStijl bezoeken. Een op de vier mannen leest dus maandelijks bovenstaande berichten of erger nog, schrijft die berichten van achter zijn laptop of computer. Meer heb je niet nodig als reaguurder om redelijk anoniem je frustratie en woede te uiten: internetverbinding en een computer met toetsenbord. De lat ligt ook hierbij erg laag. GeenStijl en Dumpert voorzien duidelijk in een diepgewortelde behoefte van de 2.000.000 "unieke" bezoekers per maand. Het is aannemelijk dat ik in mijn dagelijkse leven mannen tegenkom die vrouwenvernedering, racisme en homofoob gedrag normaal vinden. Misschien zitten zulke mannen wel in de top van de Telegraaf Media Groep en maken zij "gepast" gebruik van GeenStijl en Dumpert om grote groepen mannen aan zich te binden.


Ik stel me voor onder welke omstandigheden een reaguurder zijn teksten uitbraakt. Hij komt thuis van zijn werk en begroet zijn vrouw en dochters. Hij neemt met hen de dag door en allen genieten ze van de warme maaltijd. Kopje koffie na afloop en terwijl de dochters nog even hun huiswerk gaan doornemen en de vrouw ditmaal de afwas voor haar rekening neemt, gaat hij in zijn aparte computerhoekje in de kamer "de e-mail even controleren". Hij zorgt ervoor dat het beeldscherm van de rest van zijn familie is gekeerd en hij zoekt GeenStijl op. De reaguurder kijkt eerst even in het rond op de site en moet gniffelen om wat andere reaguurders zoal durven te plaatsen. Af en toe controleert hij of zijn gezinsleden niet meekijken; het voelt tóch een beetje ongemakkelijk met al die vrouwen in huis. Die andere reaguurders zeggen het dan toch maar... Eindelijk een podium waar je kunt schrijven wat in je opkomt en waar je niet wordt afgerekend op hetgeen je denkt en zegt. Nadat hij zijn eigen bijdrage heeft ingetypt na het zien van de foto van de journaliste, voelt hij zich opgelucht. Dát is hij kwijt...

"Schat, ik heb de koffie ingeschonken. Kom je mee DWDD kijken? Ze hebben leuke gasten!" De reaguurder gedraagt zich als de karikaturen van Van Kooten en De Bie. Hij sluit de computer af en met een onbestemd gevoel neemt hij plaats achter de buis. Hij schikt zich weer in het patroon van alle dag. Straks toch even kijken of er gereageerd is op zijn bijdrage.

Ik vind het goed waardenloos!




Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Non-conformisme

Ik heb een zwak voor mensen die zich non-conformistisch opstellen. Zij geven onze wereld kleur en zorgen er telkens voor dat ons referentiekader wordt doorbroken, gewild of ongewild. Zo kan ik veel plezier beleven als product en functie door non-conformisten worden losgekoppeld. Bekende voorbeelden zijn natuurlijk Duchamp met zijn pissoir, zijn kruk met wiel of Picasso met zijn zadel en fietsstuur. De kunstenaar koppelt de onderdelen los van hun functie en er ontstaat een nieuwe realiteit waarbij het nieuwe beeld een andere betekenis krijgt. Het is maar hoe je naar de diverse onderdelen kunt kijken.

De kunstenaar is volgens mij niet op zoek naar nieuwe functies of nieuwe beelden. Hij gebruikt wat hij in zijn omgeving ziet. Picasso ging bijna associatief te werk. Ik heb thuis de DVD "Le Mystère Picasso" en daarin is te zien hoe Picasso van het een op het ander komt. Hij produceert omdat hij niet anders kan, het ligt in zijn aard opgesloten om met beelden bezig te zijn.

Nieuwe…

Omdenken, het overwegen meer dan waard

Omdenken is een andere manier om naar de werkelijkheid te kijken. We kunnen door omdenken anders tegen problemen aankijken. Dit omdenken is voortgekomen uit het besef dat wij zelf onderdeel van het probleem zijn. Problemen bestaan namelijk als wij het moeilijk vinden om het beeld van wat het zou moeten zijn los te laten, om open te staan voor wat is of zou kunnen zijn. Uitgangspunt bij omdenken is dat als we het gevoel hebben dat we steeds vaster in het probleem draaien als we op een bepaalde manier op de werkelijkheid drukken, we beter eens de andere kant op kunnen bewegen. Omdenken levert vaak verrassende inzichten op en is eigenlijk niet meer of minder dan het stoppen met het zogenaamde vastdenken.

Als je handelen baseert op iets wat je níet wilt (een probleem), is de kans groot dat je in een neerwaartse spiraal belandt. Je bent dan als het ware bezig aan het dweilen met de kraan open. Bovendien is er meestal sprake van het waterbed-effect: druk ergens op het waterbed en ergens and…