Doorgaan naar hoofdcontent

Ik had een droom

Vannacht heb ik een mooie droom gehad. Ik ontmoette Dante Alighieri en we hadden een gesprek. Ik had het gevoel dat we elkaar begrepen en zelfs nader tot elkaar kwamen. De droom was te mooi om hem niet weer te geven.

Ik:
Ik snap niet hoe jij als intellectueel in een God kunt geloven. Het lijkt me zo fijn om een verklaring te hebben voor al wat is.

Dante:
Geloof jij dan niet?

Ik:
Het ligt eraan hoe je geloven definieert; ik geloof niet in een almachtige God die zich persoonlijk met mij bezighoudt, zoals me dat vroeger voorgehouden is.

Dante:
Daar verbaas ik me dan weer over. Jij hebt er zoveel over gelezen en bovendien heb je religieuze composities als een Requiem, een Stabat Mater en missen gecomponeerd. Je geeft lezingen over mijn Divina Commedia en hebt daaruit teksten gebruikt voor jouw composities.

Ik:
Dat klopt. Het geloof en ons bestaan intrigeert me enorm. Ik zie ook de noodzaak van rituelen, de Ordo en het gezamenlijk zingeven aan ons bestaan.

Dante:
Wat zijn dan jouw bedenkingen?

Ik:
Het zijn niet zozeer bedenkingen, dan wel mijn oprechte pogingen om de zin van het leven te achterhalen. Waarom leven we eigenlijk? Waarom is er zoveel onrecht in de wereld? Wat doet er toe in ons bestaan? Waarom is er iets in plaats van niets? Waarom bestaan we? In het geloof zitten te veel elementen die ik niet begrijp en waarbij ik vraagtekens zet.

Dante:
Wat voor vraagtekens dan?

Ik:
Te veel om op te noemen, maar ik zal er een paar aanhalen. Als ik nadenk over het Heelal (een prachtig woord trouwens) krijg ik hoofdpijn. Ik kan niks met het begrip 'oneindigheid'. Voor mij moet iets altijd ophouden en als het Heelal ophoudt, waar zit het dan weer in? Het gaat mijn denkvermogen te boven.

Dante:
Ik heb daar wel ideeën over...

Ik:
Ik las laatst over een theorie die ervan uitgaat dat er meerdere 'Heelallen' naast elkaar bestaan die invloed op elkaar uitoefenen. Er zou sprake zijn van een multiversum zonder tussenkomst van een God. Het feit dat ons Heelal inkrimpt en uitdijt zou erdoor verklaard kunnen worden. Hawking en Mlodinov verklaren bij het ontvouwen van dergelijke ideeën dat dankzij de grote vorderingen van de wetenschap, mythologie en theologie niet langer nodig zijn om de wereld te verklaren.

Dante:
Ho, ho... dit gaat me allemaal iets te snel en te ver... Ik vind overigens Heelal en multiversum wel mooie woorden. Ondanks dat, blijf ik liever bij mijn standpunt dat de aarde het middelpunt is van het universum. Het ondermaanse bestaat daarbij uit de vier elementen: Lucht, vuur, water en aarde. Deze kunnen allerlei verbindingen aangaan, zijn niet onveranderlijk en dus niet Goddelijk. Het bovenmaanse is omvat in ether; is dus niet corrumpeerbaar en dus Goddelijk.

Ik:
De wetenschap is verder gegaan sinds de 13de-eeuw. Er zijn nieuwe inzichten...

Dante:
Laat me eerst mijn verhaal afmaken. Ik vind het bevredigender om er een overzichtelijk en sluitend beeld bij te hanteren dan in chaos te geloven. Zelfs bij Hawking en Mlodinov is er geen sprake van 'weten'.
Via de acht sferen of ringen van de planeten en de sterren komen we bij de kracht die de andere sferen in ronddraaiende beweging houdt. Hierbuiten ligt het empyrium van God. Het woord Liefde is hierbij het sleutelwoord. Voor mij voldoet dit.

Ik:
Het is een mooie voorstelling van zaken. Jij gaat ervan uit dat er een God is en daar zit mijn voornaamste vraagteken. Jij hebt voor jezelf een beeld van ons bestaan gecreëerd dat voor jou voldoet en voor velen anderen trouwens ook. Het is literair, theologisch en filosofisch gezien een hoogstandje waar je terecht trots op kunt zijn. Maar ik moet denken aan wat Professor dr. Harry Kuitert als oneliner hanteerde, dat 'alle spreken van Boven van beneden komt, ook de uitspraak dat iets van Boven komt'.

Dante:
Kijk, hier heb je een punt. Op zich kan ik me vinden in de constatering dat wij als mensen proberen te verklaren wat de zin van ons bestaan is; waarom er gebeurt wat er gebeurt. Het is en blijft mensenwerk, die zoektocht naar het wezen van wat Is. Theologie en filosofie zouden hierbij wetenschappelijk denken niet uit moeten sluiten, maar elkaar moeten omarmen. Misschien iets om nog eens nader over te spreken in een volgende droom.

Ik werd wakker door de wekker die per ongeluk nog afgesteld stond op 7 uur in de ochtend. Ik had behoorlijk wat energie opgedaan.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nikkers en negers in kinderboekjes

Bij het opruimen van onze "rommel" kamer vond ik tussen mijn oude kinderboeken een typisch 60-er jaren boekje: Oki en Doki bij de nikkers door Henri Arnoldus (1919-2002) en Carel Willem (Carol) Voges (1925-2001). Het zijn de kinderboekjes waarmee mijn generatie is opgevoed en die mijn leeftijdgenoten bekend moeten voorkomen.

Nee, de negers slapen niet.
"Jammer, dat de blanke mensen niet op ons eiland komen, anders..."
"Anders aten we ze op!" roepen de negers, die rond de hut van het opperhoofd zitten. "Blanke mensen smaken fijn," zegt het opperhoofd. Hij likt zijn lippen eens af.

Het is het tijdperk van de Bimbo-box, die ik in mijn blog Achter de feiten aan al eens vermeldde. Het is om je wild voor te schamen. Het is pas 50 jaar geleden dat dit soort boekjes bon ton waren. Godfried Bomans (1913-1971) schreef De Avonturen van Pa Pinkelman en ook deze boekjes werden geïllustreerd door Carol Voges. Er was sprake van een mateloze onnozelheid, onwetendh…

Speelt mijn linde, zingt de nachtegaal.

Gisteren waren de kinderen met de kleinkinderen op bezoek. Het was mooi weer en het is dan fijn om met zijn allen bijeen te zijn. De kleinkinderen claimen al onze aandacht; de jongsten, Floris en Reinout, omdat ze zo jong zijn en nog verzorging behoeven, Olivia omdat ze als driejarige de wereld aan het verkennen is. Elke leeftijd heeft zijn charme, maar de wereld van een driejarige vind ik wel erg boeiend om als bompa mee te mogen maken.

De taalontwikkeling van de driejarige Olivia gaat met sprongen vooruit. Ze spreekt in hele zinnen, vraagt voortdurend 'Waarom?' en je merkt aan alles dat zo'n kind de wereld aan het ontdekken is. Het kind heeft oog voor zaken waar wij als volwassenen allang blasé aan voorbijgaan. De aanwezigheid van een driejarige in je omgeving maakt dat je zelf de wereld ook weer met andere ogen beziet. De sprookjesachtige wereld van plant en dier, mens en omgeving, openbaren zich in alle luister aan wie er oog voor heeft. Olivia helpt mij de wereld weer …

God bestaat, Hij woont in Brussel.

Gisteravond heb ik een prachtige film bekeken: Le Tout Nouveau Testament, een film van schrijver Thomas Gunzig en cineast Jaco Van Dormael. God bestaat in deze film en Hij bewoont samen met Zijn vrouw en Zijn dochter Ea (verwijzing naar de Evangelische Alliantie?) een bedompt appartement zonder deuren naar de buitenwereld in een hoge flat in Brussel. Deze tirannieke en verknipte persoonlijkheid in zijn badjas terroriseert Zijn gezin en sluit zich op in Zijn geheime werkkamer waar hij op Zijn computer met sadistisch genoegen en uit verveling wetten uitschrijft die de mensheid moeten kwellen met allerlei groot en klein leed. Hij is anders dan Zijn weggelopen zoon J.C., die het volgens Hem te bont heeft gemaakt en naar Gods zeggen maar wat geïmproviseerd heeft. Zijn vrouw laat alles gedwee over zich heen gaan en Zijn dochter Ea komt voor de mensen op; zij hackt Zijn computer, maakt aan alle mensen via SMS hun sterfdatum bekend en loopt weg van huis. Zij daalt via een tunnel in de wasmach…